Andrzej Witold Sieczkowski
Data i miejsce urodzenia

22 stycznia 1913
Warszawa

Data śmierci

25 grudnia 1998

Zawód, zajęcie

językoznawca, tłumacz, żołnierz AK

Narodowość

polska

Odznaczenia

Andrzej Witold Sieczkowski, ps. „Chrabąszcz” (ur. 22 stycznia 1913 w Warszawie, zmarł 25 grudnia 1998) – polski językoznawca, tłumacz, żołnierz Armii Krajowej, autor prac naukowych i popularnonaukowych z dziedziny językoznawstwa.

Biografia

Urodził się 22 stycznia 1913 roku w Warszawie. W 1931 roku został absolwentem Gimnazjum im. Stanisława Staszica, po czym rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował polonistykę oraz filologię słowiańską (magisterium w 1936). Udzielał się w kołach naukowych. Służbę wojskową odbył w Szkole Podchorążych Łączności w Zegrzu. Od 1936 roku pracował jako nauczyciel akademicki, rozpoczął także działalność naukową. W latach 1938–1939 studiował w paryskiej Ecole Nationale des Langues Vivantes Orientales.

Na początku wojny – po udziale w kampanii wrześniowej – trafił do niewoli. Udało mu się jednak uciec z transportu do obozu jenieckiego. W czasie okupacji imał się różnych zajęć, ale równocześnie prowadził działalność dydaktyczną. W 1941 został aresztowany przez Niemców i stał się więźniem Pawiaka. Również stamtąd udało mu się wydostać. Walczył w powstaniu warszawskim w szeregach Zgrupowania „Kuba” – „Sosna”, najpierw na Starym Mieście, później na Śródmieściu Północnym. W czasie walk powstańczych został ranny. Po upadku powstania ponownie trafił do niewoli. Przebywał najpierw w stalagu w Łambinowicach, a następnie w oflagu w Murnau (był wówczas podporucznikiem Armii Krajowej).

Po wojnie kontynuował pracę dydaktyka i naukowca na Uniwersytecie Warszawskim; prowadził zajęcia z języka czeskiego. W latach 1948–1952 uczył języka polskiego na uczelni w Pradze. Od 1952 roku pracował jako adiunkt Katedry Filologii Słowiańskiej na warszawskim uniwersytecie, a od roku 1955 – jako docent. Na emeryturę przeszedł w 1978.

Przebieg kariery naukowej

  • 1936 – magisterium z filologii słowiańskiej
  • 1936 – rozpoczęcie pracy dydaktyczno-naukowej
  • 1949 – członek Komisji Językowej Towarzystwa Naukowego Warszawskiego
  • 1952 – doktorat (Slovotorná struktura českých a polských přidavných jmen) na Uniwersytecie Karola, jego nostryfikacja w Polsce i stanowisko adiunkta na Uniwersytecie Warszawskim
  • 1955 – tytuł docenta
  • 1968–1971 – członek Rady Naukowej Zakładu Językoznawstwa PAN

Życie osobiste

W czerwcu 1943 roku ożenił się z Haliną Wiśniewską. W czasie wojny stracił rodziców i jednego z braci.

Wybrane prace

  • 1952: Slovotorná struktura českých a polských přidavných jmen (praca doktorska)
  • 1957: Struktura słowotwórcza przymiotników czeskich i polskich
  • 1960: Próba klasyfikacji bohemizmów spotykanych w języku polskim
  • 1962: Z metodyki badań porównawczych nad słowotwórstwem słowiańskim
  • 1964: Kategoria gramatyczna wołacza w językach zachodniosłowiańskich
  • liczne artykuły w „Poradniku Językowym”

Odznaczenia

Otrzymał następujące odznaczenia:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Andrzej Witold Sieczkowski. [w:] Muzeum Powstania Warszawskiego [on-line]. 1944.pl. [dostęp 2021-11-27].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Skorupka 1980 ↓, s. 402.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Skorupka 1980 ↓, s. 403.
  4. ↑ Skorupka 1980 ↓, s. 404.

Bibliografia

  • Stanisław Skorupka. Andrzej Sieczkowski jako slawista, polonista i popularyzator kultury języka. „Poradnik Językowy”. nr 8/1980. s. 401–409. 
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.