Andrzej Rozmarynowicz
Data i miejsce urodzenia

4 lutego 1923
Kraków

Data i miejsce śmierci

29 czerwca 1999
Kraków

Senator I kadencji
Okres

od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991

Przynależność polityczna

Obywatelski Klub Parlamentarny

Odznaczenia

Andrzej Maria Rozmarynowicz (ur. 4 lutego 1923 w Krakowie, zm. 29 czerwca 1999 tamże) – polski prawnik, adwokat, senator I kadencji.

Życiorys

Urodził się jako syn Bolesława (1891–1959) i Zofii z domu Kowenickiej (1895–1967). Miał siostrę Teresę (1928–1951). W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej (ps. „Andrzej”, służył w samodzielnym batalionie „Skała” i Kedywie. W AK uzyskał stopień podporucznika. Otrzymał w tym czasie Krzyż Walecznych (dwukrotnie), Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Partyzancki, Krzyż Armii Krajowej.

W 1945 ukończył Szkołę Handlową w Krakowie, podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Odbył aplikację sadową, w 1947 zdał egzamin sędziowski. W 1949 podjął studia socjologiczne w Szkole Nauk Politycznych UJ. W 1952 został zatrzymany i następnie tymczasowo aresztowany za działalność w ramach konspiracyjnej i antykomunistycznej organizacji, więziony przez okres blisko roku. W 1954 otrzymał uprawnienia adwokata, w późniejszym czasie uzyskał stopień doktora nauk prawnych. Przez wiele lat działał w Naczelnej Radzie Adwokackiej.

W latach 60. i 70. pełnił funkcję doradcy prawnego Karola Wojtyły. Prowadził wówczas sprawy licznych zakonów i parafii. Od drugiej połowy lat 70. brał udział w procesach politycznych, był m.in. pełnomocnikiem rodziny Stanisława Pyjasa. W latach 80. działał w „Solidarności”, był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w grupie roboczej do spraw stowarzyszeń. Sprawował mandat senatora I kadencji z województwa częstochowskiego z ramienia Komitetu Obywatelskiego. Był także inicjatorem powstania Duszpasterstwa Prawników oraz współzałożycielem Klubu Inteligencji Katolickiej w Krakowie. Współpracował z Fundacją im. Brata Alberta.

Był mężem Lidii z domu Wędzińskiej, praktykującej w zawodzie adwokata, z którą miał trzech synów: Macieja, Marcina i Michała. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera VII/rząd zachodni/grób Rozmarynowiczów).

Odznaczenia i upamiętnienie

Przez papieża Pawła VI został odznaczony Komandorią Orderu Świętego Sylwestra. W 2009, za wybitne zasługi w kształtowaniu państwa prawa, a w szczególności za działalność na rzecz zachowania praworządności w czasach PRL, pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Tablica upamiętniająca Andrzeja Rozmarynowicza w 1999 została odsłonięta w schronisku dla osób niepełnosprawnych w Radwanowicach, prowadzonym przez Fundację im. Brata Alberta.

Przypisy

  1. 1 2 Andrzej Rozmarynowicz. senat.pl. [dostęp 2021-12-17].
  2. ↑ Dorota Steinhagen: Częstochowscy posłowie sejmu kontraktowego – co dziś robią?. wyborcza.pl, 21 listopada 2015. [dostęp 2015-11-21].
  3. ↑ Kazimierz Barczyk, Stanisław Grodziski, Stefan Grzybowski: Obywatelskie Inicjatywy Ustawodawcze Solidarności 1980–1990. Warszawa: Kancelaria Sejmu, 2001. ISBN 83-7059-503-0. [dostęp 2015-10-09].
  4. ↑ Andrzej Rozmarynowicz. senat.pl. [dostęp 2017-03-29].
  5. 1 2 Formowanie się wspólnoty w Fundacji im. Brata Alberta w Radwanowicach. Andrzej Wojciechowski (red. nauk.). Kraków: Wydawnictwo i Drukarnia Towarzystwa Słowaków w Polsce, 2001. ISBN 83-87842-88-5. OCLC 749195648.
  6. ↑ Lidia Rozmarynowicz. wyborcza.pl, 7 stycznia 2011. [dostęp 2021-12-17].
  7. ↑ Lokalizator Grobów. zck-krakow.pl. [dostęp 2021-04-19].
  8. ↑ M.P. z 2009 r. nr 39, poz. 613.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.