Andrzej Chryzoberges

Andrzej Chryzoberges
Data urodzenia	koniec XIV wieku
Data śmierci	1451 lub 1456
Język	grecki
	Ważne dzieła
	Apologia pism Tomasza

Andrzej Chryzoberges lub Chrysoberges, także Andrzej z Rodos, Andrzej z Konstantynopola albo Andrzej z Pery (zm. 1451 lub 1456) – dominikanin, teolog bizantyński.

Życiorys

Andrzej Chryzoberges był młodszym bratem Maksyma Chryzobergesa, i podobnie jak brat dominikaninem. Pochodził z greckiej rodziny prawosławnej. Po nawróceniu wstąpił do klasztoru dominikanów w Pera, na przedmieściu Konstantynopola. Około 1410 roku był nauczycielem filozofii w Padwie, później studiował tam teologię. Był tłumaczem języka greckiego na soborze w Konstancji (1414-1418). W 1425 roku został legatem papieskim przy dworze bizantyńskim i biskupem Sutri, biskupstwa jednak nie objął. W 1426 roku został generalnym wikarym dominikańskim na Bizancjum i Polskę. W latach 1428-1429 przebywał w Polsce, prawdopodobnie w celu skłonienia króla polskiego Władysława Jagiełły do wojny z husytami. W tym czasie znalazł się też na liście profesorów Akademii Krakowskiej. Podjął się wykładów prawdopodobnie za namową Zbigniewa Oleśnickiego. 2 maja 1432 roku papież Eugeniusz IV mianował Andrzeja arcybiskupem Kolossy na Rodos. Andrzej wziął udział w soborze ferraro-florenckim (1438-1439) jako przedstawiciel Kościoła rzymskiego. 6 lipca 1439 roku podpisał akt unii florenckiej. Jako legat papieski pozyskał dla Kościoła katolickiego metropolitę chaldejskiego Tymoteusza i biskupa maronitów Eliasza. W 1147 roku został arcybiskupem Nikozji na Cyprze. Zmarł w 1451 roku lub w 1456 roku.

Twórczość

Andrzej Chryzoberges przetłumaczył na język grecki mszał dominikański, wydał swoje mowy soborowe i Apologię pism Tomasza (Apologia apodejktiké apὸ ton syngrammátón tu [...] Thomá), zwalczające palamityzm. W rękopisach Biblioteki Watykańskiej zachowały się jego dwie dysputy: ze schizmatykiem J. Bessarionem Apologia peri tes teias usias kai energeias, a także dialog polemiczny skierowany do Marka Eugenika Andreu Rodu kai Marku Efesiu dialogos.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 Jurewicz 1984 ↓, s. 285.
1 2 3 4 5 6 Malej 1985 ↓, s. 452.
↑ Zdaniem W. Hryniewicza mszał dominikański przełożył na grekę Manuel Chryzoloras za namową brata Andrzeja, Maksyma Chryzobergesa. Wacław Hryniewicz: Chryzoberges Maksimos. W: Encyklopedia katolicka. T. 3. s. 339.

Bibliografia

O. Jurewicz: Historia literatury bizantyńskiej. Wrocław: Ossolineum, 1984. ISBN 83-04-01422-X.
Wacław Hryniewicz: Chryzoberges Manuel. W: Encyklopedia katolicka. T. 3. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL, 1985, s. 339.
Witold Malej: Andrzej z Rodos. W: Encyklopedia katolicka. T. 1. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL, 1985, s. 452-453.
Polski Słownik Biograficzny. T. 1: Abakanowicz Abdank Bruno - Beynart Wojciech. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1935, s. 107.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[CITEREFJurewicz1984285-1] 1 2 3 4 5 6 Jurewicz 1984 ↓, s. 285.

[CITEREFMalej1985452-2] 1 2 3 4 5 6 Malej 1985 ↓, s. 452.

[3] Zdaniem W. Hryniewicza mszał dominikański przełożył na grekę Manuel Chryzoloras za namową brata Andrzeja, Maksyma Chryzobergesa. Wacław Hryniewicz: Chryzoberges Maksimos. W: Encyklopedia katolicka. T. 3. s. 339.