Andrzej Jan Bołtuć (ur. 1 października 1929, zm. 15 czerwca 2009) – polski architekt.

Życiorys

Syn generała Mikołaja Bołtucia i Marii z.d. Wesołowskiej (zm. 1964). Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (1952). Członek Prezydium Zarządu Głównego SARP (1962–1963, 1965–1969), w którym był też rzeczoznawcą. Członek ZAiKS.

W latach 60. XX brał udział w konkursach architektonicznych, w których otrzymywał wyróżnienia. W 1970 wygrał w konkursie na projekt Instytutu „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” (wraz z arch. Jackiem Bolechowskim i arch. Andrzejem Drzewieckim), a projekt skierowano do realizacji.

Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Był młodszym bratem teatrolożki, krytyk teatralnej i tłumaczki, Ireny Bołtuć-Wesołowskiej (1926-2000) i ojcem profesora Piotra Bołtucia, filozofa, prof. SGH i UIS.

Projekty

Przygotował projekty kilku charakterystycznych warszawskich osiedli i budynków, m.in.:

• „Żelazna” (ul. Żelazna i Krochmalna) – realizacja 1992-1994
• „Łucka” (ul. Łucka 18-20, wraz z arch. Jakubem Wacławkiem) – realizacja 1994-1997, wyróżnione I Nagrodą „Budowa Roku 1997”
• „Ostrowska” (Aleja Jana Pawła II 61, wraz z arch. Jakubem Wacławkiem) – realizacja 1996-1998, wyróżnione III Nagrodą „Budowa Roku 1998”
• „Parkowe” (Sady Żoliborskie, wraz z Dorotą Bujalską i P. Niebudkiem) – realizacja 1997-1999, wyróżnione III Nagrodą „Budowa Roku 1999”
• „Prezydenckie” (ul. Zygmunta Słomińskiego 15-19, wraz z arch. Grzegorzem Stiasnym i arch. Jakubem Wacławkiem) – realizacja 1997-2000
• budynek mieszkalno-biurowy "Dominanta Praska" (ul. Stefana Okrzei 1a) – realizacja 1997-1999

Konkursy (lista niepełna)

• na przebudowę śródmieścia Tunisu (1961) − współautorzy: Włodzimierz Geppert, Marian Jankowski, Jan Muniak – wyróżnienie,
• SARP nr 352 − na projekt oszczędnych budynków mieszkalnych wielorodzinnych (1963) - współautor Marek Lubczyński + zespół – wyróżnienie III stopnia równorzędne,
• na zagospodarowanie Osiedla Szwoleżerów oraz urbanistyczne rozwiązanie wschodniego obszaru Osi Stanisławowskiej w Warszawie (1965) – wyróżnienie II stopnia,
• na opracowanie systemu budownictwa jednorodzinnego realizowaną metodą tradycyjną udoskonaloną (1969) – współautor Waldemar Bezpałko – wyróżnienie równorzędne,
• SARP nr 440 − na projekt Pomnika-Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie (1970) – współautor Jacek Bolechowski, Andrzej Drzewiecki – I nagroda.

Nagrody i odznaczenia

• 1976: Srebrna Odznaka SARP
• 1977: Złota Odznaka SARP
• 1993: medal ZAiKS
• 1998: Odznaka ZAiKS

Przypisy