Andriej Michajłowicz Wołkonski (ros. Андрей Михайлович Волконский; ur. 14 lutego 1933 w Genewie, zm. 16 września 2008 w Aix-en-Provence) – rosyjski kompozytor i klawesynista.

Życiorys

Pochodził z rosyjskiej rodziny książęcej. Studiował w Genewie u Johnny’ego Auberta (1944–1945) oraz w Paryżu u Nadii Boulanger i Dinu Lipattiego (1945–1947). W 1947 roku osiadł w ZSRR, gdzie ukończył studia w klasie fortepianu w konserwatorium w Tambowie. W latach 1950–1954 uczył się w Konserwatorium Moskiewskim w klasie Jurija Szaporina, został jednak wydalony z uczelni przed uzyskaniem dyplomu. W 1955 roku wspólnie z Rudolfem Barszajem powołał do życia Moskiewską Orkiestrę Kameralną. Wkrótce zaczął występować jako klawesynista, w 1964 roku założył wykonującą muzykę dawną grupę muzyczną Madrigał, z którą koncertował w ZSRR, Czechosłowacji i NRD.

Od końca lat 50. związany był z nonkonformistycznymi ruchami artystycznymi. Interesował się potępianymi przez władze radzieckie awangardowymi prądami w muzyce takimi jak dodekafonia. W 1964 roku wykonywanie jego kompozycji zostało zakazane w ZSRR. W 1973 roku emigrował ze Związku Radzieckiego do Szwajcarii. Od 1981 roku założył w Genewie trio Hoc Opus. Od 1987 roku mieszkał w Aix-en-Provence. Występował jako solista i kameralista grając na klawesynie i fortepianie, dokonał nagrania płytowego Das Wohltemperierte Klavier J.S. Bacha.

Opublikował pracę Osnowy tiempieracyi (Moskwa 1998).

Twórczość

Początkowo tworzył w stylistyce neoklasycznej. W połowie lat 50. zwrócił się ku nowym prądom w muzyce. Należał do pionierów muzyki współczesnej w ZSRR, jego Musica stricta z 1956 roku uważana jest za pierwszy utwór radzieckiego kompozytora napisany w całości z wykorzystaniem techniki serialnej. Przełomowe znaczenie miały także jego występy z zespołem Madrigał, w których po raz pierwszy na gruncie rosyjskim zaprezentowany został autentyzm w wykonawstwie muzyki dawnej.

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Przypisy