Andrena florivaga
Eversmann, 1852
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Podtyp

sześcionogi

Gromada

owady

Rząd

błonkoskrzydłe

Podrząd

trzonkówki

Nadrodzina

Apoidea

Rodzina

pszczolinkowate

Podrodzina

pszczolinki

Rodzaj

Andrena

Gatunek

Andrena florivaga

Synonimy
  • Andrena molhusina Bluethgen, 1914

Andrena florivagagatunek pszczół samotnic z rodziny pszczolinkowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Europy Zachodniej po środkową Syberię. Bytuje na stepach, łąkach i pastwiskach.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1852 roku przez Eduarda Friedricha Eversmanna. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie "błądzącą po kwiatach". W 1914 roku August Victor Paul Blüthgen jako pierwszy opisał samca tej pszczolinki pod nazwą Andrena molhusina. Nazwę tę później zsynonimizowano z A. florivaga. Gatunek ten zaliczany jest w obrębie rodzaju Andrena do podrodzaju Lepidandrena.

Morfologia

Samica o długości ciała 10–11 mm, szczoteczki na tylnych nogach służące do zbierania pyłku oraz włoski na końcu odwłoka jaskrawo pomarańczowoczerwone. Samiec długości 9–10 mm, żółto owłosiony, z tylnymi stopami i goleniami oraz środkowymi stopami w kolorze jasnoczerwonym, oraz z żółtym nadustkiem z dwiema czarnymi plamkami.

Występowanie i ekologia

Gatunek palearktyczny, znany z Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Polski, Litwy, Czech, Słowacji, Węgier, Słowenii, Chorwacji, Ukrainy, europejskiej części Rosji, Turcji, Kazachstanu i Syberii, na wschód sięgający po rejon Bajkału. W Polsce został znaleziony w czasie badań trwających w latach 2003–2004 w Kampinoskim Parku Narodowym. Miejsce to w momencie odkrycia było najdalej wysuniętym na północ stanowiskiem tego gatunku.

Pszczolinkę tę można spotkać między majem a czerwcem. Nie jest wyspecjalizowana pokarmowo, można zaobserwować ją zbierającą pyłek z kwiatów różnych rodzin. Podobnie jak inne pszczolinki, jest gatunkiem samotnym gniazdującym w ziemi. Siedliska zajmowane przez A. florivaga to miejsca o charakterze stepowym, ale także ekstensywnie użytkowane łąki i pastwiska.

Przypisy

  1. Andrena florivaga, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. E. Eversmann. Fauna Hymenopterologica Volgo-Uralensis. „Bull. Soc. Nat. Moscou”. 25 (3), s. 1-137, 1852.
  3. 1 2 3 Erwin Verfasser Scheuchl, Wolfgang Willmer, Taschenlexikon der Wildbienen Mitteleuropas alle Arten im Porträt, ISBN 978-3-494-01653-5, OCLC 899546837 [dostęp 2022-03-21].
  4. P. Blüthgen. Abweichende Färbungen bei einigen paläarktischen Bienen. Eine neue Andrena (Andrena molhusina nov. spec.) (Hym.). „Entomologische Mitteilungen”. 3, s. 153-156, 1914.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Józef Banaszak, Ewelina Motyka, Katarzyna Szczepko, Andrena Florivaga Eversmann, 1852 (Hymenoptera: Apoidea: Andrenidae) - A New Bee Species of the Genus Andrena in Poland, „Journal of Apicultural Science”, 57 (1), 2013, s. 45–50, DOI: 10.2478/jas-2013-0005, ISSN 2299-4831 [dostęp 2022-03-21].
  6. 1 2 C. Schmid-Egger, E. Scheuchl, Illustrierte Bestimmungstabellen der Wildbienen Deutschlands und Österreichsunter Berücksichtigung der Arten der Schweiz.Band III: Schlüssel der Arten der Familie Andrenidae, Velden 1997.
  7. Andrena florivaga Eversmann, 1852. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2022-03-23].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.