| Thomasomys oreas | |
| Anthony, 1926 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Infragromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
andowiak górski |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |
Andowiak górski (Thomasomys oreas) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania
Andowiak górski występuje w Andach od północnego Peru, na południe od rzeki Marañón, do środkowej Boliwii.
Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1926 roku amerykański i paleontolog Harold Elmer Anthony nadając mu nazwę Thomasomys oreas. Holotyp pochodził z.
Znaczna zmienność geograficzna i wewnątrzgatunkowa sugeruje, że T. oreas to grupa gatunkowa składająca się z co najmniej trzech gatunków, ale wymagane są dodatkowe badania taksonomiczne. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia
- Thomasomys: Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; gr. μυς mus, μυος muos „mysz”.
- oreas: łac. oreas, oreadis „nimfa górska, oreada”, od ορειας oreias, ορειαδος oreiados „oreada, nimfa górska”, od gr. ορος oros, ορεος oreos „góra”.
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 90–108 mm, długość ogona 136 mm, długość ucha 18,7 mm, długość tylnej stopy 23–25 mm; brak danych dotyczących masy ciała.
Ekologia
Gatunek ten żyje w górskich lasach na wysokościach 2000-3600 m n.p.m.. Zwierzę nocne i naziemne. Być może jest także nadrzewne.
Populacja
Gatunek słabo rozpowszechniony.
Zagrożenia
Główne zagrożenia to wylesianie, fragmentacja siedliska, i rolnictwo.
Przypisy
- ↑ Thomasomys oreas, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 H.E. Anthony. Two new rodents from Bolivia. „American Museum novitates”. 29, s. 2, 1926. (ang.).
- 1 2 3 4 V. Pacheco & C. Barriga, Thomasomys oreas, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2021-3 [dostęp 2021-12-22] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 256. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 424. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Thomasomys oreas. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-12-22].
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 675, 1904. (ang.).
- ↑ oreas, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2021-12-22] (ang.).
- ↑ U. Pardiñas, P. Myers, L. León-Paniagua, N.O. Garza, J. Cook, B. Kryštufek, R. Haslauer, R. Bradley, G. Shenbrot & J. Patton. Opisy gatunków Cricetidae: U. Pardiñas, D. Ruelas, J. Brito, L. Bradley, R. Bradley, N.O. Garza, B. Kryštufek, J. Cook, E.C. Soto, J. Salazar-Bravo, G. Shenbrot, E. Chiquito, A. Percequillo, J. Prado, R. Haslauer, J. Patton & L. León-Paniagua: Family Cricetidae (True Hamsters, Voles, Lemmings and New World Rats and Mice). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 497. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).