Amulet z Lindholm (DR 261) – datowany na V/VI wiek podłużny fragment kości zwierzęcej, pokryty inskrypcją runiczną. Obecnie znajduje się w zbiorach muzeum historycznego Uniwersytetu w Lund.

Zabytek został odkryty w 1840 roku, w trakcie prac na torfowisku w Lindholm w szwedzkiej prowincji Skania. Kopacze torfu przypadkowo uszkodzili artefakt, przez co pękł on na dwie części, trwale uniemożliwiając odczyt jednej z run.

Artefakt ma 16 cm długości i ostre zakończenia, inskrypcja pokrywa dwie z trzech jego ścianek. Napis, czytany od prawej do lewej, kończy się formułą magiczną. Jego treść głosi:

ek erilaR sa wilagaR hateka :
aaaaaaaaRRRnnn-bmuttt : alu :

co znaczy:

Ja, eril, nazywam się Sawilag. aaaaaaaaRRRnnn-bmuttt świętość.

Uwagi

  1. ↑ Tj. naczelnik rodu.

Przypisy

  1. 1 2 Lindholmen-amulet. runer.ku.dk. [dostęp 2014-10-08]. (duń.).
  2. 1 2 3 Marian Adamus: Tajemnice sag i run. Wrocław: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1970, s. 123.
  3. ↑ Stephen E. Flowers: how to Go Things with Runes: A Semiotic Approach to Operative Communication. W: Runes and Their Secrets. Studies in Runology. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 2006, s. 72. ISBN 87-635-0428-6.
  4. ↑ DK Sk 69. christerhamp.se. [dostęp 2014-10-08]. (szw.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.