Amran Halim (ur. 25 sierpnia 1929 w Bengkulu, zm. 13 czerwca 2009 w Palembang) – indonezyjski językoznawca, kodyfikator języka i ortografii indonezyjskiej. Zainicjował opracowanie tzw. udoskonalonych norm pisowni (EYD).

Życiorys

Ukończył studia licencjackie i magisterskie na Uniwersytecie Michigan. Doktoryzował się na tej samej uczelni.

Piastował stanowisko profesora językoznawstwa na Uniwersytecie Sriwijaya (2000), Państwowym Uniwersytecie Islamskim Raden Fatah (2000) oraz Uniwersytecie Sumatry Północnej. W latach 1986–1994 pełnił funkcję rektora Uniwersytetu Sriwijaya, w 2002 r. zaś funkcję dziekana Wydziału Języka i Literatury Uniwersytetu Bina Darma. W 1998 r. przewodniczył Radzie Sztuki Sumatry Południowej (Dewan Kesenian Sumatera Selatan), a w 2002 r. miejscowej Radzie Doradczej ds. Edukacji (Dewan Pertimbangan Pendidikan Sumatera Selatan).

W latach 70. XX wieku był dyrektorem instytutu Pusat Bahasa. Jako przewodniczący organizacji Majelis Bahasa Indonesia Malaysia działał na rzecz standaryzacji języków malajskiego i indonezyjskiego. Krytykował użycie języka narodowego w przestrzeni publicznej i mediach, w tym przyznawanie pierwszeństwa innym językom niż indonezyjski.

Wybrana twórczość

• Multilingualism in Relation to the Development of Bahasa Indonesia (1971)
• Intonation in Relation to Syntax in Indonesian (1981)
• Intonasi dalam Hubungannya dengan Sintaksis Bahasa Indonesia (1984)

Przypisy