'Amfora'

Owoce odmiany 'Amfora' w okresie zbioru
Rodzaj

Grusza (Pyrus)

Gatunek

Pyrus communis L., (Grusze zachodnie)

Grupa odmian

odmiany zimowe

Rodzice

'Konferencja' i 'Pstrągówka'

Hodowca

J. Bouma

Data wyhodowania

1987

Właściciel

Sempra Litoměřice s.r.o.

Data zarejestrowania

1995

Pochodzenie

Czechy, Těchobuzice

Grusza 'Amfora' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich. Zimowa odmiana wyselekcjonowana w Czechach w 1987 roku przez J. Boumę. Krzyżówka odmian 'Konferencja' i 'Pstrągówka' ((cz.). Holenicka). W Polsce uprawiana, lecz nie znajduje się w Rejestrze Odmian prowadzonym przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych.

Morfologia

Pokrój
Drzewo rośnie słabo lub średniosilnie. Tworzy koronę luźną, konary odchodzą od przewodnika pod szerokim kątem. Korona osiąga niewielkie rozmiary, jest lekko rozłożysta w dolnej części i wysmukła w górnej. Gałęzie mają dużą liczbę krótkopędów.
Owoce
Średnie do dużych, o przeciętnej masie około 200 g, czasem większej. Są wydłużone, kształt mają butelkowaty, lecz bez przewężenia stożkowate, regularne, zwężające się przy szypułce. Skórka jest słomkowożółta, na ogół bez rumieńca, czasem z lekkim pomarańczowym, rozmytym rumieńcem, gładka, bez ordzawień. Przetchlinki są liczne, lecz bardzo drobne. Szypułka średniej długości i grubości, bez zagłębienia szypułkowego. Miąższ białożółty, drobno ziarnisty, masłowy, soczysty oceniany jako bardzo smaczny.

Zastosowanie

Roślina uprawna. Zimowa odmiana deserowa. Polecana zarówno do uprawy towarowej, jak i amatorskiej.

Uprawa

Bardzo wcześnie wchodzi w okres owocowania (na pigwie w 2 roku po posadzeniu), owocuje bardzo obficie, regularnie. Kwitnie średnio wcześnie, a kwiaty w niewielkim stopniu uszkadzane są przez przymrozki. Zawiązuje często po kilka owoców w jednym kwiatostanie, co sprawia, że zachodzi potrzeba przerzedzania zawiązków, co pozwala uzyskać większe owoce. Część owoców jest partenokarpiczna, a w latach, kiedy ostra zima lub przymrozki wiosenne uszkodzą kwiaty, udział owoców partenokarpicznych może wynieść powyżej 80%, co jest bardzo rzadkie wśród roślin sadowniczych. Bardzo dobrymi zapylaczami dla Amfory są odmiany: Bonkreta Williamsa, Radana, Konferencja, Dicolor.

Podkładka i stanowisko

Do gęstych nasadzeń nadają się drzewa szczepione na pigwie, jednak 'Amfora' nie zawsze się z tą podkładką dobrze zrasta, dlatego wymaga użycia pośredniej. Szczepiona na pigwie rodzi większe i lepszej jakości owoce. W uprawie amatorskiej można jako podkładkę stosować siewki gruszy kaukaskiej.

Zdrowotność

Na mróz odporna, na parcha i zarazę ogniową mało wrażliwa.

Zbiór i przechowywanie

W warunkach polskich w zależności od rejonu i typu gleby dojrzałość zbiorczą osiąga na przełomie września i października. Przechowuje się bardzo dobrze – w zwykłej chłodni można ją przechować do końca stycznia, a w chłodni z kontrolowaną atmosferą marca a czasem nawet do maja. Owoce do konsumpcji nadają się po miesiącu od zbioru.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006. ISBN 83-89211-18-1.
  2. ↑ Werner T., Podymniak M.: Zadbajmy o grusze. Hasło Ogrodnicze. [dostęp 2016-09-07].
  3. 1 2 Łysiak G.: Amfora. Sad Nowoczesny 2000, 28(04):38. [dostęp 2016-09-08]. (pol.).
  4. ↑ Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych: Lista Odmian Roślin Sadowniczych wpisanych do Krajowego Rejestru w Polsce w 2016. [dostęp 2016-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-18)]. (pol.).
  5. 1 2 3 4 5 6 Ireneusz Sosna: Uprawa gruszy. Kraków: Plantpress, 2007. ISBN 978-83-89874-51-1.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 Jan Blazek. Nowe odmiany grusz z Czech (CZ. I). „Szkółkarstwo”, marzec 2006. Kraków: Plantpress.
  7. ↑ Grzegorz Łysiak, Antkowiak Wojciech. Quality features of parthenocarpic pears collected from trees grown on different rootstocks. „Acta scientiarum Polonorum. Hortorum cultus”. 5 (14), s. 69-82, October 2015. ISSN 1644-0692. [dostęp 2016-09-06]. (ang.).
  8. ↑ Wojciech Antkowiak, Andrzej Wojciechowski, Łukasz Wołko, Grzegorz Łysiak. Assessment of cross compatibility of pear (Pyrus communis L.) cultivars on the basis of pollen tube observations and analysis of the S-RNase gene. „Acta Agrobotanica”. 2 (66), s. 69-82, 2013. ISSN 2300-357X. [dostęp 2023-03-29]. (ang.).

Bibliografia

  • Dorota Kruczyńska, Alojzy Czynczyk: Zeszyty Pomologiczne Grusza. Skierniewice: Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa, 2002. ISBN 83-88707-38-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.