Amazasp Babadżanian
orm. Համազասպ Խաչատուրի Բաբաջանյան,
ros. Амазасп Хачатурович Бабаджанян
marszałek wojsk pancernych
Data i miejsce urodzenia

18 lutego 1906
Czardachły, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

1 listopada 1977
Moskwa, Rosyjska FSRR

Przebieg służby
Lata służby

1925–1977

Siły zbrojne

Armia Czerwona
Armia Radziecka

Jednostki

11 Gwardyjski Korpus Pancerny

Stanowiska

dowódca: 11 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia

Amazasp Babadżanian, orm. Համազասպ Խաչատուրի Բաբաջանյան, ros. Амазасп Хачатурович Бабаджанян (ur. 5 lutego?/18 lutego 1906 we wsi Czardachły, rejon Şəmkir, zm. 1 listopada 1977 w Moskwie) – Ormianin, główny marszałek wojsk pancernych ZSRR.

Biografia

Od 1925 pełnił służbę w Armii Czerwonej. W 1929 ukończył Zakaukaską Szkołę Piechoty w ówczesnym Tyflisie (obecnie Tbilisi). Uczestniczył w II wojnie światowej, w tym w wojnie zimowej (1939–1940). Od sierpnia 1944 do maja 1945 dowodził 11 Gwardyjskim Korpusem Pancernym. 18 marca 1945 została mu podporządkowana 1 Warszawska Brygada Pancerna im. Bohaterów Westerplatte. 26 kwietnia 1944 otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, a 11 lipca 1945 został mianowany generałem majorem wojsk pancernych. Brał udział m.in. w walkach o Poznań i Gdynię. W czasie walk w rejonie Gdyni w stopniu pułkownika dowodził 11 Gwardyjskim Korpusem Pancernym. Dwukrotnie ciężko ranny – w 1943 w bitwie pod Kurskiem i w kwietniu 1945 w Berlinie. Od 1969 aż do swojej śmierci był dowódcą radzieckich wojsk pancernych. 29 kwietnia 1975 został mianowany na stopień głównego marszałka wojsk pancernych ZSRR.

W okresie Polski Ludowej Rada Narodowa Gdyni nadała mu tytuł honorowego obywatela miasta. 22 września 2004 Rada Miasta Gdyni pozbawiła go Honorowego Obywatelstwa Gdyni.

Awanse

  • generał major wojsk pancernych – Uchwała Rady Komisarzy Ludowych nr 1683 z 11 lipca 1945;
  • generał porucznik wojsk pancernych – Uchwała Rady Ministrów ZSRR nr 2050 z 3 sierpnia 1953;
  • generał pułkownik wojsk pancernych – Uchwała Rady Ministrów ZSRR nr 1634 z 28 grudnia 1956;
  • marszałek wojsk pancernych – Uchwała Rady Ministrów ZSRR nr 2060-VII z 28 października 1967;
  • główny marszałek wojsk pancernych – Uchwała Rady Ministrów ZSRR nr 1467-IX z 29 kwietnia 1975.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

Bibliografia

  • Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Warszawa: 1977.
  • biografia w jęz. ros.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.