| Imię i nazwisko |
Amalia Euphrosyne Lindegren |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
22 maja 1814 |
| Data i miejsce śmierci |
27 grudnia 1891 |
| Narodowość |
szwedzka |
| Dziedzina sztuki |
malarstwo, portrety |
Amalia Euphrosyne Lindegren (ur. 22 maja lub 23 maja 1814 w Sztokholmie, zm. 27 grudnia 1891 tamże) – szwedzka artystka, malarka i portrecistka. Członkini Szwedzkiej Królewskiej Akademii Sztuki (1856).
Biografia
Amalia Lindegren urodziła się w Sztokholmie. Była córką Anny Cathariny Lindgren Ekström (zm. 1817) i jej partnera, szlachcica Benjamina Sandelsa (1763–1831), z którym Catharina spotykała się w trakcie małżeństwa z dozorcą Andersem Lindgrenem. W dzieciństwie Amalia była traktowana upokarzająco, co pokazują jej późniejsze obrazy przedstawiające smutne dziewczynki.
Początkowo sprzedawała rysunki wykonane w stylu Marii Röhl. W 1839 zaczęła malować farbami olejnymi. Trzy lata później została uczennicą Sophie Adolphine Adlersparre, a już w 1843 jej prace prezentowane były na pierwszej wystawie.
W 1846 jej rysunki zostały dostrzeżone przez artystę i nauczyciela Carla Gustafa Qvarnströma (1810–1867), który był pod tak wielkim wrażeniem jej prac, że dzięki jego znajomościom, jako jedna z czterech kobiet, została przyjęta na studia w Szwedzkiej Królewskiej Akademii Sztuki w 1849. W 1850 została pierwszą studentką tej uczelni, która otrzymała stypendium, dzięki czemu mogła wyjechać na studia do Paryża. Tam została uczennicą Léona Cognieta, a następnie Ange Tissier. W 1854 studiowała w Starej Pinakotece, galerii sztuki w Monachium, w latach 1854–1855 w Rzymie, a następnie w 1856 uczestniczyła w wystawie światowej w Paryżu, po czym wróciła do Szwecji w 1856. Ponownie odwiedziła Paryż w 1859.
Spotkała tam wiele znanych osobistości kultury tamtych czasów, między innymi Fredrikę Bremer, Olofa Enerotha, Wendelę Hebbe i Sophie Adlersparre. Została opisana jako cicha, skromna i introwertyczna osoba, która nigdy nie wyszła za mąż, nie miała kochanków ani nie rozmawiała wiele przy okazji spotkań towarzyskich.
Zmarła w Sztokholmie. Przyczyną jej śmierci było zapalenie płuc.
Twórczość
Amalia Lindegren była związana ze szkołą malarstwa w Düsseldorfie. Malowała głównie portrety inspirowane twórczością Adolpha Tidemanda, Hansa Gudego i Pera Nordenberga oraz malarzy niemieckich.
W 1857 odbyła podróż do Dalarny. Jej obrazy tworzone w sentymentalnym stylu, zawierające motywy chłopskiego codziennego życia w tej krainie, a także dzieła przedstawiające smutne dziewczynki (prawdopodobnie inspirowane jej dzieciństwem) miały uczynić ją „najpopularniejszą szwedzką kobietą-malarką swoich czasów". Jej najbardziej znanym obrazem jest najprawdopodobniej Lillans sista bädd. Wiele jej dzieł było pokazywanych w Paryżu, ale też np. w Filadelfii i Chicago.
Jest autorką portretu księżniczki holenderskiej, królowej Szwecji i Norwegii Ludwiki Orańskiej.
- Studie av man i turkiskt dräkt; Turkhufvud (1854)
- Lillans sista bädd (1858)
- Frukosten (1866)
Wyróżnienia
Amalia Lindegren została w 1856 członkinią Królewskiej Szwedzkiej Akademii Sztuki. Była także członkinią honorową Brytyjskiego Towarzystwa Kobiet Artystek w Londynie. Otrzymała nagrodę Litteris et artibus.
Uwagi
- ↑ Pozostałe trzy to Lea Ahlborn, Agnes Börjesson i Jeanette Möller (w tym czasie studentki nie były formalnie przyjmowane na studia na takich samych warunkach, jak studenci).
Przypisy
- 1 2 Amalia Lindegren [online], geni_family_tree [dostęp 2019-12-04] (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Amalia E Lindegren - Svenskt Biografiskt Lexikon [online], sok.riksarkivet.se [dostęp 2019-12-04].
- 1 2 Herman Hofberg i inni, II:71 (Svenskt biografiskt handlexikon), runeberg.org, 1906 [dostęp 2019-12-05] (szw.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Amalia Lindegren [online], Europeana Exhibitions [dostęp 2019-12-05].
- 1 2 3 4 5 6 Amalia Lindegren - Historiesajten [online], historiesajten.se [dostęp 2019-12-05].
- ↑ Anna Catharina Lindgren [online], geni_family_tree [dostęp 2019-12-04] (pol.).
- 1 2 Anders Lindgren [online], geni_family_tree [dostęp 2019-12-04] (pol.).
- ↑ Benjamin Sandels [online], geni_family_tree [dostęp 2019-12-04] (pol.).
- ↑ Jim Lane, Art Now and Then: Amalia Lindegren [online], Art Now and Then, 14 grudnia 2014 [dostęp 2019-12-07].
- ↑ Porträtt föreställande en ung Lilly von Ehrenclou by AmaliaLindegren [online], www.artnet.com [dostęp 2019-12-07].
- ↑ Portræt af kammerherre greve Axel Pontus von Rosen som barn by AmaliaLindegren [online], www.artnet.com [dostęp 2019-12-07].
- ↑ AMALIA LINDEGREN, tillskriven, olja på duk, otydligt signerad. [online], Bukowskis [dostęp 2019-12-07] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-07] (ang.).
- ↑ Sophie Adolphine Adlersparre [online], skbl.se [dostęp 2019-12-14].
- ↑ Lewenhaupt i inni, Svenska kvinnor: föregångare, nyskapare, Lund: Signum, 1990, ISBN 91-87896-03-6, OCLC 24445519 [dostęp 2019-12-04].
- ↑ Bengtsson, Eva-Lena ”Konstakademien och Mejan”, i Kungl. Konsthögskolan Vårutställning 2005 (Utställningskatalog), 2005.
- ↑ Amalia Lindegren [online], Porto Venere [dostęp 2019-12-07].
- ↑ Adolf Fredriks kyrkoarkiv, Död- och begravningsböcker, SE/SSA/0001/F I/13 (1889-1892) - Riksarkivet - Sök i arkiven [online], sok.riksarkivet.se [dostęp 2019-12-04].
- ↑ AMALIA LINDEGREN [online], www.lexikonettamanda.se [dostęp 2019-12-07].
- ↑ Michelle Facos, An Introduction to Nineteenth-Century Art, Taylor & Francis, 22 lutego 2011, s. 263, ISBN 978-1-136-84071-5 [dostęp 2019-12-07] (ang.).
- ↑ Neil Kent, The Soul of the North: A Social, Architectural and Cultural History of the Nordic Countries, 1700-1940, Reaktion Books, 2001, s. 77, ISBN 978-1-86189-067-2 [dostęp 2019-12-07] (ang.).