„Almirante Condell” w 1891 r. | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia |
Cammell Laird, Birkenhead |
| Położenie stępki |
1889 |
| Wodowanie |
1890 |
| Armada de Chile | |
| Nazwa |
„Almirante Condell” → „Alcahuano” (od 1910) |
| Wejście do służby |
1890 |
| Wycofanie ze służby |
1919 |
| Los okrętu |
złomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 713 ton |
| Długość |
70,1 m między pionami |
| Szerokość |
8,38 m |
| Zanurzenie |
2,53 m |
| Materiał kadłuba | |
| Napęd | |
| 2 maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 4275 KM 4 kotły lokomotywowe, 2 śruby | |
| Prędkość |
20,6 węzła |
| Uzbrojenie | |
| 3 działa kal. 76 mm (3 x I) 4 działka kal. 47 mm (4 x I) | |
| Wyrzutnie torpedowe |
5 × 356 mm |
| Opancerzenie | |
| pokład: 25,4 mm wieża dowodzenia: 25,4 mm | |
| Załoga |
87 |
Almirante Condell – chilijska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, druga jednostka typu Almirante Lynch. Okręt został zwodowany w 1890 roku w stoczni Cammell Laird w Birkenhead, a w skład Armada de Chile wszedł w tym samym roku. W 1910 roku nazwę kanonierki zmieniono na „Alcahuano”. Jednostka została wycofana ze służby w 1919 roku i następnie złomowana.
Projekt i budowa
Kanonierki torpedowe typu Almirante Lynch zostały zamówione przez rząd Chile w Wielkiej Brytanii. Okręty miały stalowy kadłub, taranowy dziób, podniesioną część dziobową i rufową, dwa maszty i dwa kominy.
„Almirante Condell” zbudowany został w stoczni Cammell Laird w Birkenhead. Stępkę okrętu położono w 1889 roku, a zwodowany został w 1890 roku.
Dane taktyczno-techniczne
Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 70,1 metra, szerokości 8,38 metra i zanurzeniu 2,53 metra. Wyporność normalna wynosiła 713 ton. Siłownię okrętu stanowiły dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 4275 KM, do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 20,6 węzła. Okręt zabierał zapas 150 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się trzy pojedyncze działa kalibru 76 mm L/40 Armstrong (3 cale) i cztery pojedyncze 3-funtowe działka Hotchkiss M1885 L/40 kal. 47 mm. Broń torpedową stanowiło pięć pojedynczych wyrzutni kal. 356 mm: jedna stała na dziobie i cztery obracalne na pokładzie.
Kanonierka miała stalowy pancerz pokładowy oraz opancerzoną wieżę dowodzenia, o grubości 1 cala (25,4 mm).
Załoga okrętu składała się z 87 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba
Okręt został przyjęty w skład Armada de Chile w 1890 roku. W 1900 roku jednostkę poddano modernizacji, podczas której wymieniono kotły lokomotywowe na kotły wodnorurkowe typu Belleville, a także zdemontowano w całości uzbrojenie artyleryjskie, instalując w zamian sześć pojedynczych dział 6-funtowych kal. 57 mm L/50 Vickers. W 1910 roku nazwę okrętu zmieniono na „Alcahuano”. Jednostkę wycofano ze służby w 1919 roku i następnie złomowano.
Uwagi
- ↑ Jane 1900 ↓, s. 37 i Jane 1970 ↓, s. 356 podają, że wyporność okrętu wynosiła 750 ton.
- ↑ Jane 1900 ↓, s. 37 podaje, że załoga okrętu liczyła 65 osób.
- ↑ Jane 1970 ↓, s. 356 podaje, że okręt został ukończony w 1892 roku.
Przypisy
Bibliografia
- Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: ALMIRANTE LYNCH torpedo gunboats (1890). Navypedia. [dostęp 2018-12-09]. (ang.).
- Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1900. London: Sampson Low, Marston & Co., 1900. (ang.).
- Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1905/6. New York: ARCO Publishing Company, 1970. (ang.).