Allomorfy – morfy odpowiadające jednemu morfemowi, inaczej: są to warianty jednego morfemu.
Zbiory allomorfów jednego morfemu nie przecinają się. Wszystkie warianty danego morfemu charakteryzują się zespołem niezmiennych cech (tzw. inwariantem) odróżniających ten morfem od innych morfemów danego języka. Np. za allomorfy morfemu „pies” uznamy: ps-, pies-.
Allomorfem są również formy oboczne niektórych przyimków, np. dość – dosyć, przez – przeze.
Przypisy
- ↑ Milewski 1967 ↓, s. 84.
- ↑ Grzegorczykowa 1999 ↓, s. 67.
- ↑ Nagórko 2007 ↓, s. 73.
Bibliografia
- Tadeusz Milewski: Językoznawstwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
- Alicja Nagórko: Zarys gramatyki polskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2007. ISBN 978-83-01-15390-8.
- Renata Grzegorczykowa: Gramatyka współczesnego języka polskiego Morgologia. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1999.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.