Alicja Lenczewska
Data i miejsce urodzenia

5 grudnia 1934
Warszawa

Data i miejsce śmierci

5 stycznia 2012
Szczecin

Miejsce spoczynku

Cmentarz Centralny w Szczecinie

Zawód, zajęcie

nauczycielka

Narodowość

polska

Wyznanie

katolickie

Rodzice

August, Jadwiga

Strona internetowa

Alicja Lenczewska (ur. 5 grudnia 1934 w Warszawie, zm. 5 stycznia 2012 w Szczecinie) – polska mistyczka, nauczycielka, autorka dwóch dzienników duchowych opublikowanych pt. Świadectwo. Dziennik duchowy i Słowo pouczenia, w których opisuje głównie swoje rozmowy z Jezusem Chrystusem, a także m.in. z Matką Bożą, świętymi (w tym ze św. Faustyną) i aniołami.

Życiorys

Jej rodzice pochodzili z Małopolski Wschodniej (obecnie na Ukrainie): ojciec, August, był nauczycielem pisania na maszynie i wynalazcą specyficznego rodzaju kłódki, a matka, Jadwiga, była nauczycielką. Ojciec zmarł, gdy miała dwa lata. W 1940 r. przeniosła się z matką i starszym bratem, Sławomirem, na Rzeszowszczyznę, następnie do Inowrocławia, a ostatecznie rodzina osiadła w 1946 r. w Szczecinie. W mieście tym zdała maturę, a potem podjęła pracę wiejskiej nauczycielki. Uzyskała dyplom studiów pedagogicznych, nauczała prac ręcznych i mechaniki i z czasem została wicedyrektorką liceum dla przedszkolanek. Dużo podróżowała, lubiła turystykę, interesowała się historią sztuki. Na kwestie religijne zwróciła uwagę po przeczytaniu amerykańskich książek o odnowie charyzmatycznej. Pierwszych mistycznych spotkań z Jezusem doznała na rekolekcjach w Gostyniu w 1985 r. Jej duchowym przewodnikiem został wówczas ksiądz Walter Rachwalik, który poradził jej systematyczne spisywanie widzeń, co czyniła w zeszytach szkolnych od 1985 r. do 2010 r. Notatki ostatecznie przepisała na maszynie, a oryginały zniszczyła (zachowały się jedynie trzy zeszyty). W 1987 r. zakończyła pracę i przeszła na emeryturę (nadal pracowała jako wolontariuszka w biurze parafialnym). Od 1989 r. otrzymała dar niewidzialnych stygmatów. Złożyła śluby wieczyste w Rodzinie Serca Miłości Ukrzyżowanej. Jeździła na pielgrzymki, a także była współinicjatorką założenia wspólnoty Apostołów Czystej Miłości. W 2010 r. został u niej zdiagnozowany rak nerki.

W dniu 24 czerwca 2009, w jednych z ostatnich słów zapisanych w Słowie pouczenia, Alicja Lenczewska przekazuje swoje rozumienie miłości do Jezusa Chrystusa:

Kochać Chrystusa trzeba w ludziach, bo On tam jest spragniony miłości. Nie w abstrakcyjnych wyobrażeniach, lecz w konkretnych osobach, które znam i spotykam, zwłaszcza w tych, w których brak miłości. Na człowieka trzeba spoglądać nie z pozycji własnego egoizmu i roszczeń, lecz z pozycji Jezusa, który w nim jest, z nim się identyfikuje i cierpi, nie będąc kochanym lub nawet zauważonym.

Świadectwo. Dziennik duchowy i Słowo pouczenia

Alicja Lenczewska jest autorką dwóch dzienników duchowych. Pierwszym z nich, Świadectwo. Dziennik duchowy, zawiera jej zapiski z lat 1985-1989. Drugi dziennik, Słowo pouczenia, pochodzi z okresu 1989-2010. W Słowie pouczenia Alicja Lenczewska zapisała słowa Jezusa Chrystusa wyjaśniające powód ich powstania:

To, co zapisujesz, jest po to, aby ludzie zrozumieli, że Ja chcę mówić do każdego, by pokierować nim, ustrzec od zła i wprowadzić na drogę zbawienia. Że jestem przy każdym człowieku, w każdej chwili jego życia. Że trzeba pragnąć Mnie usłyszeć, słuchać i wykonywać to, co wskazuję – pragnąć żyć według pouczeń Moich.

Imprimatur

Po jej śmierci w 2012 miejscowy arcybiskup szczecińsko-kamieński Andrzej Dzięga powołał komisję teologiczną w celu zbadania, czy treść zawarta w jej zapiskach duchowych jest zgodna z nauczaniem Kościoła. Opinia teologów była jednoznacznie pozytywna. Ks. dr Mieczysław Piotrowski, współautor jej biografii, redaktor naczelny czasopisma Miłujcie się!, stwierdził, iż „teksty te należą do pereł literatury religijnej”. Obie publikacje, Świadectwo i Słowo pouczenia, uzyskały imprimatur wikariusza generalnego, biskupa pomocniczego archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Henryka Wejmana.

Przypisy

  1. ↑ Magdalena Guziak-Nowak, Alicja od Jezusa, „Przewodnik Katolicki”, 37, 2018, s. 42-43, ISSN 0137-8384.
  2. ↑ Alicja Lenczewska, Słowo pouczenia, Iwona Kępisty, Bartłomiej Grysa (red.), Poznań: Wydawnictwo Agape, 2023, s. 463, ISBN 978-83-67680-01-1 (pol.).
  3. ↑ Alicja Lenczewska, Słowo pouczenia, Iwona Kępisty, Bartłomiej Grysa (red.), Poznań: Wydawnictwo Agape, 2023, s. 19–20, ISBN 978-83-67680-01-1 (pol.).
  4. ↑ Mieczysław Piotrowski TChr, Radość rozsadzająca serce - świadectwo Alicji Lenczewskiej [online], Miłujcie się!, 12 kwietnia 2016 [dostęp 2019-09-09] (pol.).
  5. ↑ Alicja Lenczewska. Biografia. pod. red.: Mieczysław Piotrowski TChr, Maria Zboralska. Poznań: Agape, 2018, s. 4. ISBN 978-83-64774-73-7. (pol.).
  6. ↑ Mieczysław Piotrowski TChr, Świadek Zmartwychwstałego – Alicja Lenczewska (1934-2012), [w:] Alicja Lenczewska, Słowo Pouczenia, s. 17 [dostęp 2024-01-30] (pol.).
  7. ↑ Alicja Lenczewska, Świadectwo. Dziennik duchowy, Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023, s. 7, ISBN 978-83-67680-00-4 (pol.).
  8. ↑ Alicja Lenczewska, Słowo pouczenia, Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023, s. 7, ISBN 978-83-67680-01-1 (pol.).

Bibliografia

  • Alicja Lenczewska: Świadectwo. Dziennik duchowy. Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023. ISBN 978-83-67680-00-4. (pol.).
  • Alicja Lenczewska: Słowo pouczenia. Poznań: Wydawnictwo JP2, 2023. ISBN 978-83-67680-01-1. (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.