Algérien (Q12)

Model okrętu
Klasa

okręt podwodny

Typ

Morse

Historia
Stocznia

Arsenal de Cherbourg

Położenie stępki

1900

Wodowanie

25 kwietnia 1901

 Marine nationale
Wejście do służby

1902

Wycofanie ze służby

1 stycznia 1914

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
 na powierzchni
 w zanurzeniu


147 ton
160 t

Długość

36,7 m

Szerokość

2,7 m

Zanurzenie

2,8 m

Zanurzenie testowe

30 m

Rodzaj kadłuba

jednokadłubowy

Materiał kadłuba

stal

Napęd
1 silnik elektryczny o mocy 307 KM
1 śruba
Prędkość
 na powierzchni
 w zanurzeniu


10,1 węzła
8,3 w.

Zasięg

powierzchnia: 135 Mm przy 6 w.
zanurzenie: 97 Mm przy 4,3 w.

Uzbrojenie
4 torpedy
Wyrzutnie torpedowe

3 × 450 mm

Załoga

13

Algérien (Q12)francuski okręt podwodny z początku XX wieku, trzecia jednostka typu Morse. Okręt został zwodowany 25 kwietnia 1901 roku w stoczni Arsenal de Cherbourg, a do służby w Marine nationale wszedł w roku następnym. Jednostka służyła na wodach kanału La Manche, a z listy floty została skreślona w styczniu 1914 roku.

Projekt i budowa

Okręt został zaprojektowany przez inż. Gastona Romazottiego. W przeciwieństwie do prototypu, jednostka posiadała konstrukcję stalową. Projekt wykorzystywał najlepsze cechy pionierskich konstrukcji „Gymnôte” i „Gustave Zédé”, plasując się wielkością między nimi. Fundusze na budowę okrętu pochodziły z narodowej publicznej zbiórki pieniędzy zorganizowanej przez dziennik Le Matin podczas konfliktu o Faszodę. Początkowy koszt okrętu wyniósł 32 972 £.

„Algérien” zbudowany został w Arsenale w Cherbourgu. Stępkę okrętu położono w 1900 roku, został zwodowany 25 kwietnia 1901 roku, a do służby w Marine nationale przyjęto go w 1901 roku. Jednostka otrzymała numer burtowy Q12.

Dane taktyczno–techniczne

„Algérien” był niewielkim okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita wynosiła 36,7 metra, szerokość 2,7 metra i zanurzenie 2,8 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 147 ton, a w zanurzeniu 160 ton. Okręt napędzany był na powierzchni i pod wodą przez silnik elektryczny Sautter-Harlé o mocy 307 koni mechanicznych (KM). Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 10,1 węzła na powierzchni i 8,3 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 135 Mm przy prędkości 6 węzłów w położeniu nawodnym oraz 97 Mm przy prędkości 4,3 węzła pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 30 metrów.

Okręt wyposażony był w trzy wyrzutnie torped kalibru 450 mm: jedną wewnętrzną na dziobie oraz dwie zewnętrzne, z łącznym zapasem czterech torped.

Załoga okrętu składała się z 13 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

„Algérien” cały okres swojej służby spędził na wodach kanału La Manche. Jednostkę skreślono z listy floty 1 stycznia 1914 roku.

Uwagi

  1. R. Gardiner i R. Gray oraz Navypedia podają, że okręt wycofano ze służby w maju 1914 roku.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 207.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007, s. 76.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Ivan Gogin: FRANÇAIS submarines (1902). Navypedia. [dostęp 2017-03-03]. (ang.).

Bibliografia

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: FRANÇAIS submarines (1902). Navypedia. [dostęp 2017-03-03]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.