Alfredo Keil
Data i miejsce urodzenia

3 lipca 1850
Lizbona

Pochodzenie

niemieckie

Data i miejsce śmierci

4 października 1907
Hamburg

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna, muzyka romantyczna

Zawód

kompozytor, malarz, poeta

Odznaczenia

Alfredo Keil (ur. 3 lipca 1850 w Lizbonie, zm. 4 października 1907 w Hamburgu) – portugalski kompozytor, malarz i poeta niemieckiego pochodzenia, twórca portugalskiej opery narodowej i hymnu państwowego Portugalii.

Życiorys

Pochodził z rodziny wywodzącej się z Niemiec. Już w dzieciństwie przejawiał uzdolnienia muzyczne, plastyczne, poetyckie i lingwistyczne. Początkowo uczył się muzyki w Lizbonie u Antónia José Soaresa, Óscara de la Cinny, Ernesta Vieiry. W 1868 wyjechał do Norymbergi by studiować malarstwo i kompozycję. Po powrocie do Portugalii w 1870 skupił się na twórczości plastycznej, zyskując sławę jako malarz; uczestniczył w wielu wystawach i był wielokrotnie nagradzany.

W tym czasie nie poświęcał wiele uwagi muzyce. Komponował jedynie drobne utwory fortepianowe i pieśni o charakterze salonowym. Dopiero sukces jego pierwszej jednoaktowej opery komicznej Susana (1883) rozbudził w nim pasję kompozytorską, która trwała nieprzerwanie przez następnych 20 lat.

Równocześnie nadal uprawiał malarstwo i kontynuował twórczość poetycką, a także zajmował się archeologią i dużo podróżował. Był też kolekcjonerem historycznych instrumentów muzycznych, zgromadził cenną kolekcję liczącą około 400 eksponatów. Współcześnie kolekcja ta znajduje się w Museu da Música w Lizbonie.

Twórczość

Keil dążył do stworzenia idiomu portugalskiej muzyki artystycznej, co widoczne jest zwłaszcza w jego operach prezentujących wysoki poziom warsztatowy, mimo że posługiwał się obiegowymi środkami techniki kompozytorskiej. Po premierze swojej najbardziej dojrzałej opery komicznej Serrana (1899), która jako pierwsza została wydrukowana z librettem w języku portugalskim (chociaż w partyturze był umieszczony również tekst przetłumaczony na język włoski), Keil został uznany za twórcę portugalskiej opery narodowej.

Jego skłonność do manifestowania uczuć patriotycznych i nacjonalistycznych obrazują takie kompozycje jak kantata Patria (1884), Marcha de Gualdim Pais (1895), pieśni napisane z okazji 500. rocznicy urodzin Henryka Żeglarza (1894), a przede wszystkim hymn Portuguesa (1890) do słów Henrique Lopesa de Mendonçy, który już w 1891 był powszechnie śpiewany, a po ukonstytuowaniu się w 1911 nowej republiki stał się portugalskim hymnem narodowym.

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Według Macieja Negreya kolekcja ta uległa rozproszeniu po śmierci Keila.
  2. ↑ Portuguesa faktycznie była hymnem państwowym od 5 października 1910, a formalnie od 19 lipca 1911.
  3. Negrey 1997 ↓.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Dennis Libby, Luisa Cymbron: Keil, Alfredo. [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)]. via Oxford University Press. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Negrey 1997 ↓.
  3. 1 2 3 4 Libby 2004 ↓.
  4. 1 2 3 4 5 6 widoczne na portrecie
  5. 1 2 3 Rui Ramos: O Cidadão Keil. D. Quixote, 2010, ISBN 978-972-20-4770-8
  6. ↑ Portugal - Dicionário Histórico, Corográfico, Heráldico, Biográfico, Bibliográfico, Numismático e Artístico, Volume III, págs. 1082-1083.
  7. ↑ Sveriges Statskalender. Sztokholm, 1905, s. 536
  8. Paulo Ferreira de Castro: A Portuguesa. [w:] Teatro Nacional de São Carlos [on-line]. [dostęp 2018-05-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-09)]. (port.).

Bibliografia

  • Maciej Negrey: Keil Alfredo. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 5: KLŁ część biograficzna. Kraków: PWM, 1997. ISBN 83-224-3303-4. OCLC 164821167. (pol.).
  • Dennis Libby: Keil, Alfredo. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. K. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.