| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
Alfred Zenon Wiktor Schouppé (ur. 23 grudnia 1812 w Grabownicy Starzeńskiej, zm. 15 kwietnia 1899 w Krynicy) – polski malarz, autor pejzaży tatrzańskich.
Życiorys
Był uczniem Jana Nepomucena Głowackiego w Krakowie i Józefa Richtera w Warszawie. W 1837 dzięki rządowemu stypendium wyjechał na studia do Akademii św. Łukasza w Rzymie, gdzie kształcił się pod okiem Tommasa Mindardiego. Powrócił do Warszawy w 1840. Odbył wiele podróży zagranicznych, po przejściu na emeryturę w 1897 opuścił Warszawę. Prawie co roku bywał w Tatrach. Jego tatrzańskie krajobrazy cechuje poetyczność i idealizm. Malował również obrazy religijne oraz zajmował się ilustratorstwem we współpracy z Juliuszem Kossakiem.
Jeden z założycieli Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.
Zajmował się głównie pejzażem, choć początkowo malował także obrazy religijne. Jako jeden z pierwszych malował pejzaże tatrzańskie. Współpracował z Juliuszem Kossakiem przy wykonywaniu ilustracji.
Przypisy
Bibliografia
- Galeria Malarstwa Polskiego
- Malarstwo Polskie w zbiorach za granicą, Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska, Wydawnictwo Kluszczyński, 2003, ISBN 83-88080-85-7
Linki zewnętrzne
- Alfred Zenon Wiktor Schouppé, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2022-01-01].