Alexis de Castillon

Alexis de Castillon
Imię i nazwisko	Marie-Alexis de Castillon de Saint-Victor
Data i miejsce urodzenia	13 grudnia 1838 ; Chartres
Pochodzenie	francuskie
Data i miejsce śmierci	5 marca 1873 ; Paryż
Gatunki	muzyka poważna, muzyka romantyczna
Zawód	kompozytor

Marie-Alexis de Castillon, wicehrabia de Saint-Victor (ur. 13 grudnia 1838 w Chartres, zm. 5 marca 1873 w Paryżu) – francuski kompozytor.

Życiorys

Muzyki uczył się początkowo w katedrze w Chartres. W 1856 roku został posłany do Akademii Wojskowej w Saint-Cyr, w 1861 roku przerwał jednak naukę, by poświęcić się muzyce. Studiował u Victora Masségo, a od 1868 roku u Césara Francka. Walczył jako żołnierz w wojnie francusko-pruskiej (1870–1871), jednak z powodu słabego stanu zdrowia został zdemobilizowany i odesłany do domu. Między 1872 a 1873 rokiem przebywał na kuracji w Pau, zmarł niedługo po powrocie do Paryża.

W 1871 roku wraz z Romainem Bussine’em, Henri Duparkiem i Camille Saint-Saënsem powołał do życia Société Nationale de Musique, którego został sekretarzem.

Twórczość

Jego muzyka mieści się w nucie późnoromantycznym. Dorobek kompozytorski Castillona obejmuje 5 ostatnich lat jego życia, większość swoich wcześniejszych kompozycji sam zniszczył. Uprawiał mało popularne ówcześnie we Francji gatunki kameralne i symfoniczne. Jego dzieła cechują się skupioną ekspresją oraz indywidualnymi cechami fakturalnymi i harmonicznymi. Wywarł wpływ na dzieła wokalne Duparka, Chaussona i Faurégo. Chociaż utwory Castillona cieszyły się uznaniem środowiska artystycznego, nie zyskały sobie popularności wśród publiczności.

Skomponował m.in. 2 symfonie (1865, 1872), uwerturę symfoniczną Torquato Tasso (1871), Koncert fortepianowy (1872), Kwintet fortepianowy (1870), 2 kwartety smyczkowe (1867), Kwartet fortepianowy (1870), 2 tria fortepianowe (1870), Sonatę na skrzypce i fortepian (1870), 2 suity fortepianowe (1869, 1870), 24 pensées fugitives na fortepian (1872–1873), cykl pieśni solowych Six poésies d’Armand Silvestre (1868–1873), Paraphrase du psaume LXXXIV na głosy solowe, chór i orkiestrę do słów Louis Galleta, mszę weselną Missa nuptialis (1872, niedokończona). Dokonał także orkiestracji utworów Franza Schuberta i Roberta Schumanna.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 John Michael Cooper: Historical Dictionary of Romantic Music. Lanham: Scarecrow Press, 2013, s. 102. ISBN 978-0-8108-7230-1.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 47. ISBN 83-224-0223-6.

Linki zewnętrzne

Alexis de Castillon – twórczość tego autora dostępna w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[cooper-1] 1 2 3 4 5 6 John Michael Cooper: Historical Dictionary of Romantic Music. Lanham: Scarecrow Press, 2013, s. 102. ISBN 978-0-8108-7230-1.

[encmuz-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 47. ISBN 83-224-0223-6.