Alexander Gauland

Alexander Gauland (2019)
Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1941
Chemnitz

Przynależność polityczna

Alternatywa dla Niemiec

Alexander Gauland (ur. 20 lutego 1941 w Chemnitz) – niemiecki prawnik, dziennikarz i polityk, jeden z liderów ugrupowania Alternatywa dla Niemiec, deputowany do Bundestagu.

Życiorys

Urodził się 20 lutego 1941 w Chemnitz. Wychowywał się w NRD. W 1959 zdał egzamin maturalny, po czym w 1960 wyjechał do RFN. Studiował nauki polityczne i prawo na Uniwersytecie w Marburgu. Zdał państwowe egzaminy prawnicze I i II stopnia, a w 1971 doktoryzował się w zakresie prawa.

Przez około 40 lat należał do Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU). Na początku lat 70. pracował w biurze prasowym rządu federalnego. W latach 1974–1975 był zatrudniony w konsulacie w Edynburgu. Od 1977 kierował biurem burmistrza Frankfurtu nad Menem. W latach 1987–1991 w randze sekretarza stanu kierował Kancelarią Stanu Hesji w okresie rządu Waltera Wallmanna. W latach 1991–2005 był wydawcą „Märkische Allgemeine” w Poczdamie. Od tego czasu współpracował jako dziennikarz z „Die Zeit”, „Cicero” i „Frankfurter Allgemeine Zeitung”. W latach 1989–2007 wydał sześć książek.

Jesienią 2012 był w kilkuosobowym gronie, które powołało inicjatywę „Wahlalternative 2013”, na bazie której w 2013 utworzono Alternatywę dla Niemiec. W ramach AfD został zastępcą rzecznika krajowego i liderem struktur partii w Brandenburgii. W 2014 był głównym kandydatem tego ugrupowania w wyborach do landtagu, w których uzyskał mandat deputowanego.

Gdy w kwietniu 2017 Frauke Petry zrezygnowała z kandydowania z ramienia AfD na kanclerza, partia jako swoich głównych kandydatów do wyborów parlamentarnych we wrześniu 2017 wskazała Alice Weidel i Alexandra Gaulanda. Prowadzone przez nich ugrupowanie odniosło sukces wyborczy, wchodząc po raz pierwszy do Bundestagu jako trzecia siła parlamentarna. Otrzymało około 13% głosów i wprowadziło ponad 90 swoich przedstawicieli do tej izby. Alexander Gauland, któremu przypadł jeden z mandatów poselskich w Bundestagu, został następnie wybrany na współprzewodniczącego frakcji AfD.

W grudniu 2017 został jednym z dwóch przewodniczących AfD (obok Jörga Meuthena). W listopadzie 2019 na tej funkcji zastąpił go Tino Chrupalla. W 2021 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Alexander Gauland. stadtbibliothek-chemnitz.de. [dostęp 2017-09-25]. (niem.).
  2. 1 2 3 Interview: Alexander Gauland über Themen und Ziele der AfD. hna.de, 16 września 2014. [dostęp 2017-10-07]. (niem.).
  3. 1 2 3 Bewerbungsprofil für Kandidaten für die Landtagswahl 2014 in Brandenburg. afd-brandenburg.de. [dostęp 2017-10-07]. (niem.).
  4. Enttäuschte CDU-Politiker gründen Wahlalternative. welt.de, 4 października 2012. [dostęp 2017-10-07]. (niem.).
  5. Gauland gibt den Staatsmann – geht die AfD da mit?. welt.de, 8 października 2014. [dostęp 2017-10-07]. (niem.).
  6. AfD's Alice Weidel: The pride of the populists, a mystery to everyone else. dw.com, 4 września 2017. [dostęp 2017-10-07]. (ang.).
  7. Dumny z „osiągnięć niemieckich żołnierzy”, chce usunięcia islamu. Jego partia będzie trzecią siłą. tvn24.pl, 24 września 2017. [dostęp 2017-09-25].
  8. Bundestagswahl 2017: Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen. bundeswahlleiter.de. [dostęp 2017-10-01]. (niem.).
  9. Gauland und Weidel als AfD-Fraktionsvorsitzende gewählt. welt.de, 26 września 2017. [dostęp 2017-10-07]. (niem.).
  10. Gauland und Meuthen zu Parteivorsitzenden gewählt. zeit.de, 2 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-02]. (niem.).
  11. AfD wählt Tino Chrupalla zum Nachfolger von Gauland. sueddeutsche.de, 30 listopada 2019. [dostęp 2020-01-22]. (niem.).
  12. Bundestagswahl 2021: Gewählte in Landeslisten und Wahlkreisen. bundeswahlleiter.de. [dostęp 2021-09-27]. (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.