Alexander Boscovich

Alexander Boscovich
	; Alexander Boscovich (z lewej) i Mordecai Seter, lata 40. XX wieku
Imię i nazwisko	Alexander Urijah Boscovich
Data i miejsce urodzenia	16 sierpnia 1907 ; Kluż
Pochodzenie	żydowskie
Data i miejsce śmierci	5 listopada 1964 ; Tel-Awiw
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor

Alexander Urijah Boscovich (także Boskovich; ur. 16 sierpnia 1907 w Klużu, zm. 5 listopada 1964 w Tel-Awiwie) – izraelski kompozytor.

Życiorys

Kształcił się w Budapeszcie, następnie w latach 1924–1929 studiował w Konserwatorium Wiedeńskim u Richarda Stöhra (kompozycja) i Victora Ebesteina (fortepian). Później wyjechał do Paryża, gdzie studiował w École normale de musique de Paris u Paula Dukasa i Nadii Boulanger, a także pobierał lekcje fortepianu u Alfreda Cortot. W latach 1930–1938 był dyrygentem opery w Klużu. W 1938 roku wyemigrował do Palestyny.

W latach 1945–1964 wykładał w Akademii Muzycznej w Tel-Awiwie. Od 1955 do 1964 roku pracował jako krytyk muzyczny w czasopiśmie Ha-Arec. Był autorem prac naukowych na temat muzyki żydowskiej. Wspólnie z Herzlem Shmuelim przełożył na język hebrajski prace teoretyczne Paula Hindemitha.

Twórczość

Tworzył w idiomie diatonicznej muzyki europejskiej, wzbogacając ją o elementy bliskowschodnie. Sięgał do elementów folkloru żydowskiego, a także kabały i literatury chasydzkiej, stylizując melodykę i rytmikę oraz koloryt instrumentów. W latach 60. pod wpływem Pierre’a Bouleza zaczął eksperymentować z innowacjami dźwiękowymi.

Skomponował m.in. suitę Złoty łańcuch (1937), Psalm na skrzypce i fortepian (1942, wersja zrewidowana 1957), Koncert skrzypcowy (1942, wersja zrewidowana 1944), Koncert obojowy (1943, wersja zrewidowana 1950), Suitę semicką na orkiestrę lub w wersjach na fortepian (1946, wersja zrewidowana 1950), Cantico di ma’aloth na orkiestrę (1960), kantatę Bat Israel na tenora, chór i orkiestrę do tekstów biblijnych i liturgii hebrajskiej Chajima Bialika (1961), Kina na wiolonczelę lub skrzypce i fortepian (1962), Concerto da camera na skrzypce i 10 instrumentów (1962), oratorium Ha’or haganuz (1964), Adayim na flet i orkiestrę (1964).

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 374. ISBN 83-224-0113-2.
1 2 3 4 5 6 7 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 96. ISBN 0-674-37299-9.
1 2 3 4 5 6 The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 104. ISBN 978-0-19-957854-2.
1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 405. ISBN 0-02-865526-5.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[encmuz-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 374. ISBN 83-224-0113-2.

[harvard-2] 1 2 3 4 5 6 7 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 96. ISBN 0-674-37299-9.

[oxford-3] 1 2 3 4 5 6 The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 104. ISBN 978-0-19-957854-2.

[baker-4] 1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 405. ISBN 0-02-865526-5.