Rodzinny biznes

W 1756 Jan Willem Noot przebudował swoją posiadłość i prowadził tam działalność magazynową, prowadzoną dla regionalnych sklepów spożywczych. W 1782 zmarł mąż Aletty, a ona sama postanowiła zająć się rodzinnym biznesem. Zajmowała się importem i eksportem. Prowadziła handel winem oraz ogólną spedycję i handel prowizjami pod nazwą J. W. Haniel seel. W interesach pomagał jej, jej młodszy brat, Sa­mu­el. Potem od 1790 jej syn, Wil­helm (1764–1819). Od 1796 synowie, Ger­hard (1774–1834) i Franz (1779–1868).

W 1790 firma J. W. Haniel seel., która była reprezentowana przez Wilhelma Haniela, sprzedawała węgiel dla firmy J. G. Müser & Comp. Zadaniem firmy było wysyłanie węgla przez Ruhrę do Ruhrortu i wyładowywanie go przez Ren.

W 1792 Haniel przejęła spedycję wyrobów żelaznych z huty St. Antony, niedaleko Osterfeld (dziś miasto Oberhausen) na zlecenie domu handlowego w Rotterdamie.

W 1796 została partnerem w spółce handlu węglem J. G. Müser & Comp. Nadal była odpowiedzialna za sprzedaż węgla. Dzięki sprzedaży żelaza i węgla Aletta Haniel otworzyła nowe szlaki handlowe na zachód. Wyroby żelazne i coraz częściej węgiel sprzedawano głównie w Holandii.

W 1800 Haniel odkupiła dom z wyposażeniem, gdzie znajdowała się również jej firma od swojego rodzeństwa. Od tej chwili była ona jedyną właścicielką posiadłości. Za wszystko zapłaciła 4500 talarów. W tym samym roku napisała do króla pruskiego, Fryderyka Wilhelma III (Regencja 1797–1840), przeciw oporowi dawnych sprzedawców węgla na Ruhrorcie, aby uzyskać miejsce do przechowywania swoich wyrobów żelaznych bezpośrednio w Zagłębiu Ruhry.

W 1802 uczyniła swoich synów, Gerharda i Franza partnerami w jej firmie.

W 1809 przekazała swoją firmę J. W. Haniel seel. synom po dwudziestu siedmiu latach pracy jako bizneswoman.

Zmarła 11 maja 1815, w dzielnicy Ruhrort z osłabienia.

Szkoła imienia Aletty Haniel

Kiedyś w budynku znajdowało się liceum, cesarzowej – Augusty Wiktorii. Później zmieniono nazwę na gimnazjum Käthe Kollwitz. Część dzisiejszego kompletnego budynku szkoły zbudowano w 1907 na rogu, na ulicy Karola – (niem. Karlstrasse) dla miejskiego liceum, dla dziewcząt. Radny do spraw budowy miasta – August Jording użył gotyckich form do stworzenia szkoły. Duży, trzypiętrowy budynek obłożony jest wytłoczonymi blokami piaskowca, a boki dziedzińca są otynkowane. Na rogu znajduje się wieża zegarowa. Główne wejście do tej wieży jest dzisiaj zamurowane. Obiekt budowano w latach 1905–1907.

Dzisiaj szkoła ogólnokształcąca w Duisburgu nosi imię Aletty Haniel. Wcześniej znajdowało się tam gimnazjum nazwane jej imieniem i nazwiskiem. Budynek jest wpisany do rejestru ochrony zabytków pod numerem 377.