Aleksiej Stenbock-Fermor
Алексей Стенбок-Фермор
generał-lejtnant
Data i miejsce urodzenia

3 września 1835
Petersburg

Data i miejsce śmierci

4 października 1916
Piotrogród

Przebieg służby
Lata służby

1855–1885, 1895–1916

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego

Główne wojny i bitwy

wojna krymska,
wojna rosyjsko-turecka (1877-1878)

Odznaczenia

Aleksiej Aleksandrowicz Stenbock-Fermor (ros. Алексей Александрович Стенбок-Фермор, ur. 3 września 1835, zm. 4 października 1916 w Piotrogrodzie) – rosyjski generał-lejtnant, hrabia, stallmeister (koniuszy) dworu cesarskiego.

Życiorys

Aleksiej Stenbock-Fermor urodził się 3 września 1835 roku w rodzinie hrabiowskiej, wywodzącej się ze Szkocji i Szwecji, która w XVIII wieku wstąpiła na służbę rosyjską. Jego ojcem był Aleksander Magnus Stenbock-Fermor (1809–1852), a matką Nadieżda z domu Jakowlewa (1815–1897). Ród Stenbocków-Fermorów był bogaty i cieszył się wielkim szacunkiem, małżeństwami skoligacony był z najważniejszymi rodzinami Imperium Rosyjskiego, m.in. z Kapnistami, Apraksinami, Meszczerskimi i Dołgorukimi. Jego rodzina należała do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, a sam Aleksiej był wychowankiem prestiżowego Cesarskiego Liceum Aleksandrowskiego. Służbę wojskową w jednostkach gwardyjskich rozpoczął 22 stycznia 1855 roku, a jako kornet wstąpił do Lejb-Gwardyjskiego Pułku Huzarów Jego Wysokości. Wziął udział w wojnie krymskiej. W 1859 roku awansował do stopnia porucznika, a rok później został sztabs-rotmistrzem. W 1862 roku mianowany rotmistrzem, a w wieku trzydziestu lat osiąga stopień pułkownika, a także zostaje fligiel-adiutantem. W 1875 roku Stenbock-Fermor otrzymuje awans do stopnia generała-majora, zostając przy tym członkiem świty cesarza Aleksandra II. Trzy lata później wziął udział wojnie rosyjsko-tureckiej, w czasie której pełnił funkcje dowódcy szwadronu i dywizjonu. Po jej zakończeniu przez rok pełnił funkcję komendanta twierdzy Jassy, a w 1885 roku w stopniu generała-lejtnanta został zwolniony ze służby i przepisany do rezerwy sił kawalerii. Swą karierę kontynuował na dworze cesarskim, gdzie 13 maja tego roku został mianowany na honorowe stanowisko stallmeistra. W 1895 roku przywrócony do czynnej służby wojskowej. Aleksiej posiadał znaczne dobra ziemskie i nieruchomości, m.in. pałac (dom, numer 50) na prestiżowym Nabrzeżu Angielskim w Petersburgu. W pałacu tym organizowane były bale i spotkania antyartystyczne i kulturalne, a przez kilka miesięcy mieszkał tu także pruski poseł Otto von Bismarck. Aleksiej Stenbock-Fermor był wpływową postacią na dworze cesarza Aleksandra III. Posiadał także rezydencję w Carskim Siole. Zmarł 4 października 1916 w Piotrogrodzie w wieku osiemdziesięciu jeden lat.

Rodzina

Żonaty z Margaritą Siergiejewną, z rodu Dołgorukich (1839–1912). Z tego związku miał następujące dzieci:

  • Nadieżda Aleksiejewna (ur. 1 czerwca 1864), dama dworu (friejlina), wyszła za hrabiego Piotra Kapnista
  • Margarita Aleksiejewna, dama dworu (friejlina), wyszła za mąż za księcia Pawła Jengałyczewa
  • Siergiej Aleksiejewicz, rotmistrz

Służba wojskowa

Awanse

Ordery i odznaczenia

Rosyjskie

Zagraniczne

Przypisy

  1. 1 2 3 Kn.sobaka.ru: Дважды Графское. [dostęp 2013-10-22]. (ros.).
  2. ↑ Genealogisches Handbuch der livländischen Ritterschaft, Band 2, Zgorzelec 1935, s. 685-687.
  3. ↑ Genealogisches Handbuch der livländischen Ritterschaft, Band 2, Zgorzelec 1935, s. 689.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Grwar.ru: граф Стенбок-Фермор Алексей Александрович. [dostęp 2013-10-22]. (ros.).
  5. ↑ Votpusk.ru: Дом Стенбок-Ферморов. [dostęp 2013-10-22]. (ros.).
  6. ↑ V-mishakov.narod.ru: Страшная тайна смерти Чайковского. [dostęp 2013-10-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-12)]. (ros.).
  7. 1 2 3 Tsarselo.ru: Енгалычев Павел Николаевич. [dostęp 2013-10-22]. (ros.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.