Aleksiej Pawłowicz Sokolski, ros. Алексей Павлович Сокольский (ur. 3 listopada 1908 w Kanguszu, zm. 27 grudnia 1969 w Mińsku) – radziecki szachista oraz teoretyk szachowy.

Życiorys

Karierę rozpoczął w latach 30. XX wieku kwalifikując się w 1935 r. do mistrzostw Związku Radzieckiego, w 1937 rozegrał mecz z Aleksandrem Iljinem-Żenewskim (zakończony remisem 8½ - 8½), zwyciężał także w mistrzostwach Ukrainy (lata 1947 i 1948). Ponowny udział w mistrzostwach Związku Radzieckiego nastąpił w latach 1944, 1949 oraz 1954 (odpowiednio zajął dzielone VIII-X m., XII m. oraz XIX m.). Był także pierwszym mistrzem ZSRR w szachach korespondencyjnych (1948-1951). Jako teoretyk znany głównie z analizy otwarcia Sokolskiego (1.b4), był także sekundantem, trenerem oraz przyjacielem Izaaka Bolesławskiego. W 1938 otrzymał tytuł Mistrza Sportu ZSRR.

Według rankingu retrospektywnego Chessmetrics najwyższe, XVIII miejsce na świecie osiągnął w kwietniu 1945 r., z wynikiem 2639 punktów.

W latach 1970–1989 w Mińsku rozegrano kilkanaście turniejów poświęconych pamięci Aleksieja Sokolskiego.

Wybrane publikacje

• Современный шахматный дебют, Lwów, 1949
• Шахматная игра. (Краткое пособие), Mińsk, 1959
• Шахматный дебют. (Теория и практика), Mińsk, 1960
• Пешка в движении, Mińsk, 1962
• Дебют 1.b2 — b4 (Дебют Соколького), Mińsk, 1963
• Die Eröffnung 1.b2-b4, Das Schach-Archiv, Hamburg 1964
• Lehrbuch der Schacheröffnungen, Sportverlag, Berlin 1965
• Шахматная партия в её развитии, Mińsk, 1966

Przypisy

Bibliografia

• W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom II, Warszawa 1987, str. 1125-1126

Linki zewnętrzne

• Aleksiej Sokolski – wybrane partie szachowe (ang.)