Aleksiej Lwow

Aleksiej Lwow, portret autorstwa Aleksieja Tyranowa
Imię i nazwisko

Aleksiej Fiodorowicz Lwow

Data i miejsce urodzenia

5 czerwca 1798
Rewel (ob. Tallinn)

Pochodzenie

rosyjskie

Data i miejsce śmierci

28 grudnia 1870
Romań

Instrumenty

skrzypce

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, skrzypek, dyrygent

Odznaczenia

Aleksiej Fiodorowicz Lwow, ros. Алексей Фёдорович Львов (ur. 25 maja?/5 czerwca 1798 w Rewlu, zm. 16 grudnia?/28 grudnia 1870 w Romaniu w guberni kowieńskiej) – rosyjski kompozytor, skrzypek i dyrygent.

Życiorys

Był synem Fiodora Piotrowicza Lwowa (1766–1836), dyrektora nadwornej kapeli śpiewaczej w Petersburgu. Podstawy edukacji muzycznej otrzymał w domu, od dzieciństwa grał na skrzypcach. W 1818 roku ukończył studia w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu i wstąpił do armii. W 1826 roku został mianowany adiutantem cara Mikołaja I i jako taki otrzymał zakaz występów publicznych, grając jedynie na salonach i podczas wizyt zagranicznych. Po śmierci ojca objął w 1837 roku stanowisko dyrektora nadwornej kapeli śpiewaczej, które piastował do 1861 roku. W 1840 roku odbył tournée koncertowe po Europie, w Lipsku jego grę podziwiał Robert Schumann oraz Felix Mendelssohn-Bartholdy. W 1840 roku założył towarzystwo symfoniczne, a w 1850 roku towarzystwo koncertowe. W 1867 roku ze względu na postępującą głuchotę zaprzestał działalności muzycznej.

Skomponował muzykę do hymnu Boże, Caria chrani!, po raz pierwszy wykonanego w dniu imienin cara Mikołaja I 18 grudnia 1833 roku. Dokonał czterogłosowej harmonizacji rocznego cyklu nabożeństw cerkiewnych. Komponował ponadto koncerty skrzypcowe i opery. Opublikował prace O swobodnym i niesimmietricznom ritmie (Petersburg 1858) i Sowiety nauczynajuszczemu igrat´ na skripkie (Petersburg 1859).

Odznaczenia

Rosyjskie
Zagraniczne

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Utwory orkiestrowe

  • Koncert skrzypcowy (1840)
  • Divertimento na skrzypce, wiolonczelę i orkiestrę (ok. 1841)
  • Uwertura (ok. 1850)

Utwory kameralne

  • Le duel na skrzypce i wiolonczelę (ok. 1840)
  • Divertimento na skrzypce, wiolonczelę i fortepian lub organy (ok. 1840)
  • 24 Kaprysy na skrzypce (ok. 1850)

Utwory wokalno-instrumentalne

  • Stabat Mater na solistów i orkiestrę (1851)

Opery

  • Bianca und Gualtiero (wyst. Drezno 1844)
  • Undina (wyst. Petersburg 1847)
  • Starosta Boris, ili Russkij mużyczok i francuzskije marodiory (wyst. Petersburg 1854)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2211. ISBN 0-02-865529-X.
  2. 1 2 3 Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 507. ISBN 978-83-01-13410-5.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 463. ISBN 978-83-224-3303-4.
  4. 1 2 3 The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 513. ISBN 978-0-19-957854-2.
  5. Е. Е Давыдова: Аракчеев свидетельства современников. Новое литературное обозрение, 2000, s. 421
  6. 1 2 Список генералам по старшинству. Sankt Petersburg: 1852, s. 297
  7. 1 2 Список гражданским чинам первых трех классов. Sankt Petersburg: 1860, s. 202–203

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.