Aleksandr Bernardazzi
Александр Осипович Бернардацци
Imię i nazwisko

Aleksandr Osipowicz Bernardazzi

Data i miejsce urodzenia

1 lipca 1831
Piatigorsk

Data i miejsce śmierci

1907
Fastów

Narodowość

rosyjska

Dziedzina sztuki

architektura

Aleksandr Osipowicz Bernardazzi (ros. Александр Осипович Бернардацци; ur. 19 czerwca?/1 lipca 1831 w Piatigorsku, zm. 1907 w Fastowie) – rosyjski architekt szwajcarskiego pochodzenia, działający głównie w guberni besarabskiej i w Odessie, wieloletni architekt miejski Kiszyniowa.

Życiorys

Był synem szwajcarskiego architekta Giuseppe Bernardazziego, który przybył do Rosji za panowania Aleksandra I. Ukończył studia na Uniwersytecie Architektury i Budownictwa w Petersburgu. Po uzyskaniu dyplomu został skierowany do pracy w komisji ds. budownictwa i dróg w guberni besarabskiej na niższym stanowisku technicznym. W 1856 r. został naczelnym architektem miejskim Kiszyniowa i pozostawał na tym stanowisku do 1878 r. Jest autorem szeregu projektów budynków świeckich i sakralnych w stolicy guberni besarabskiej oraz w innych miastach na jej terenie. Określa się go mianem architekta, który odmienił Kiszyniów. W 1875 r. za swoje prace otrzymał honorowe obywatelstwo tego miasta. Należał do Towarzystwa Architektów Cywilnych i do Petersburskiego Towarzystwa Architektów.

W 1883 r. przeprowadził się do Odessy, gdzie wykładał na Uniwersytecie Noworosyjskim i kontynuował działalność projektową.

Zmarł w Fastowie podczas wyjazdu służbowego. Został pochowany w Kiszyniowie na cmentarzu luterańskim w grobowcu rodzinnym. Nagrobek i miejsce pochówku zniszczono po II wojnie światowej, gdy cała nekropolia została zrównana z ziemią, a na jej miejscu wzniesiono m.in. kino Gaudeamus. W 1982 r. na budynku zaprojektowanej przez niego cerkwi św. Teodory odsłonięto tablicę pamiątkową ku jego czci.

Najważniejsze projekty

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Бернардацци А. О. - Крымский архитектурный портал [online], www.archiportal-crimea.ru [dostęp 2018-05-14] (ros.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Bernardazzi, arhitectul care a schimbat faţa Chişinăului, „adevarul.ro”, 1309 [dostęp 2018-05-14] (ang.).
  3. 1 2 Alexandru Bernardazzi, architectul care a schimbat Chișinăul [online], glasul.md [dostęp 2018-05-14] (rum.).
  4. ↑ Кишинёв - город исчезнувших кладбищ [online], Locals, 18 kwietnia 2015 [dostęp 2019-02-02].
  5. ↑ Alexandru Bernardazzi: arhitectul care a temeiat frumosul în Chișinău, „Orașul Meu”, 31 maja 2016 [dostęp 2018-05-14] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-15] (rum.).
  6. ↑ Puşkin, 20 A – Sf. Cuvioasa Teodora de la Sihla [online], www.monument.sit.md [dostęp 2018-05-14] (rum.).
  7. ↑ Bucureşti, 62 (colţ str. V. Pîrcălab) – Conacul urban Rîşcanu-Derojinschi [online], www.monument.sit.md [dostęp 2018-05-29] (rum.).
  8. ↑ Piaţa Veche, 8 – Biserica armenească apostolică Sf. Maica Domnului [online], www.monument.sit.md [dostęp 2021-03-22].
  9. ↑ Manastirea "Inaltarea Domnului", Noul Neamt [online], logos.md [dostęp 2018-05-14].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.