Aleksander Tupaj-Isertingen
Alexander Tupaj von Isertingen
podpułkownik uzbrojenia
Data urodzenia

6 stycznia 1894

Data śmierci

22 października 1979

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

2 Korpus Polski

Stanowiska

szef służby technicznego uzbrojenia

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Aleksander Tupaj-Isertingen (ur. 6 stycznia 1894, zm. 22 października 1979) – podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 6 stycznia 1894 jako syn Józefa. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Armat Polowych Nr 3 w Krakowie, który w 1916 został przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 5, a dwa lata później na Pułk Artylerii Polowej Nr 5. W szeregach tego oddziału walczył na frontach I wojny światowej. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej.

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. Armii został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.

8 stycznia 1924 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwowych artylerii. Jako oficer rezerwy zatrzymany w służbie czynnej, pełnił ją w 6 pułku artylerii polowej w Krakowie. 23 sierpnia 1924 roku został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 roku na oficera zawodowego w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 59,5. lokatą w korpusie artylerii. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 25. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W dalszym ciągu pełnił służbę w 6 pap. W 1928, 1932 służył w Instytucie Badań Materiałów Uzbrojenia. 29 stycznia 1932 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. W marcu 1939 pełnił służbę w Instytucie Technicznym Uzbrojenia na stanowisku kierownika Oddziału Artyleryjskiego.

Po wybuchu II wojny światowej 1939, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów. Po 1940 był osadzony w obozie jenieckim NKWD w Griazowcu. Po zwolnieniu służył w kwatermistrzostwie 2 Korpusu Polskiego na stanowisku szefa służby technicznego uzbrojenia.

21 sierpnia 1956 otrzymał brytyjskie obywatelstwo.

Zmarł 22 października 1979.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 marca 1935 roku, s. 35, na podstawie certyfikatu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych byłego państwa austr.-węgier minister spraw wojskowych sprostował nazwisko ppłk. Aleksandra Tupaj-Isertinger z Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia z „Tupaj-Isertinger” na „Tupaj-Isertingen”.
  2. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 693.
  3. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 908.
  4. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1133.
  5. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 647.
  6. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 831.
  7. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1043.
  8. ↑ Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 121.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 725, 840.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 85 z 27 sierpnia 1924 roku, s. 484.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 736.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 648, 740.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 432, 453.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 296, 847.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 30 stycznia 1932 roku, s. 97.
  16. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 352, 501.
  17. ↑ Jerzy Turski: Lista jeńców z obozu w Griazowcu. W: Zdzisław Peszkowski: Wspomnienia jeńca z Kozielska. Warszawa: Wydawnictwo Archidiecezji Warszawskiej, 1989, s. 77. ISBN 83-85015-66-3.
  18. ↑ Lista jeńców Kampanii Wrześniowej 1939, umieszczonych w obozie w Griazowcu. raportnowaka.pl. s. 12. [dostęp 2016-04-20].
  19. ↑ Żaroń 1981 ↓, s. 260.
  20. ↑ Z.S. Siemaszko Jeńcy z Pawliszczew Boru, w: Zeszyty Historyczne, nr 118 (1996), s. 29
  21. ↑ Naturalisation. „The London Gazette”. Nr 40898, s. 5704, 9 października 1956. Londyn..
  22. ↑ A Life. Staring Death in the Eyes. Memoirs od Alexander Tupaj von Isertingen 6 January 1894 - 22 October 1979
  23. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  24. ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 2, 19 marca 1937.
  25. 1 2 3 4 Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 1133.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.