Aleksander Potrykowski
pułkownik piechoty
Pełne imię i nazwisko

Aleksander Bronisław Potrykowski

Data urodzenia

17 sierpnia 1874

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

4 Batalion Celny
6 Batalion Celny
44 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych
54 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych

Stanowiska

dowódcy batalionu, zastępca dowódcy pułku

Odznaczenia

Aleksander Bronisław Potrykowski (ur. 17 sierpnia 1874, zm. ?) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

19 lutego 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów wschodnich i byłej armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem z 7 listopada 1918 roku, i zaliczony z dniem 16 stycznia 1919 roku do Rezerwy Oficerów Wojska Polskiego.

Do kwietnia 1921 roku był dowódcą 4 Baonu Celnego. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę na stanowisku dowódcy 6 Baonu Celnego, a jego oddziałem macierzystym był 20 Pułk Piechoty w Krakowie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 20 Pułk Piechoty. 22 lipca 1922 roku został przeniesiony z 6 Baonu Celnego do 44 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Równem z jednoczesnym zatwierdzeniem na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. 12 kwietnia 1924 roku otrzymał przeniesienie do 54 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Tarnopolu na stanowisko dowódcy pułku. 31 marca 1924 roku został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 marca 1927 roku został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Na jego zwolnienie ze stanowiska dowódcy pułku i przeniesienie w stan spoczynku niewątpliwie miała wpływ negatywna opinia ówczesnego dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI, generała dywizji Władysława Sikorskiego sporządzona jesienią 1926 roku. Na emeryturze mieszkał w Wilnie. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr III. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Na przełomie 1921/1922 zamieszkiwał w dzielnicy Błonie w Sanoku wraz z córką Ireną (ur. 1910), która uczęszczała wówczas do miejscowego Gimnazjum im. Królowej Zofii.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 23 z 1 marca 1919 roku, poz. 742. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 25 z 6 marca 1919 roku, poz. 818.
  2. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 79, 828.
  3. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 22 tu podano, że urodził się 17 sierpnia 1874 roku.
  4. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 544.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 254, 396.
  6. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 37 z 12 kwietnia 1924 roku, s. 209.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 254, 340.
  8. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 166.
  9. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 37, 44.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 886.
  11. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 323, 890.
  12. ↑ Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Katalog główny, rok 1921/22 (zespół 7, sygn. 82). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 41.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.