Aleksander Brzosko
Data i miejsce urodzenia

14 grudnia 1899
Krzywda

Data i miejsce śmierci

20 kwietnia 1941
Warszawa

Zawód, zajęcie

urzędnik

Odznaczenia

Aleksander Stanisław Brzosko (ur. 14 grudnia 1899 w Krzywdzie, zm. 20 kwietnia 1941 w Warszawie) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 14 grudnia 1899 w Krzywdzie, w ówczesnym powiecie łukowskim guberni siedleckiej, w rodzinie Wincentego Konstantego (ur. ok. 1859, zm. 19 marca 1916 w Moskwie) i Ewy Władysławy z Maruszyńskich (ur. ok. 1866, zm. 9 listopada 1930). Był bratem Władysława (ur. 26 lutego 1896) i Wincentego (ur. 1 października 1898), legionistów, poległych 5 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką, pośmiertnie odznaczonych Krzyżem Niepodległości oraz Eugeniusza (1892–1941), zamordowanego w KL Auschwitz, Izabeli ps. „Szarotka” (1904–1987), łączniczki Zgrupowania Żubr, żony Wacława Sarneckiego (1896–1940), majora łączności Wojska Polskiego, zamordowego w Charkowie i Zofii po mężu Owsionka (1895–1970).

Aleksander 15 listopada 1915 został przyjęty do Legionów Polskich i przydzielony do Batalionu Uzupełniającego w Jastkowie, a następnie do Batalionu Uzupełniającego Nr II. 15 stycznia 1916 odszedł na front do 2 Pułku Piechoty. 1 maja tego roku samowolnie opuścił 6. kompanię i przeniósł się do 6. kompanii 5 pułku piechoty. Później został awansowany na kaprala.

13 kwietnia 1931 prezydent RP mianował go podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 29 listopada 1930 i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 21 pułku piechoty w Warszawie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i nadal posiadał przydział w rezerwie do 21 pp. Od 1928 pracował w Pocztowej Kasie Oszczędności w Warszawie, w charakterze urzędnika z VII grupą uposażenia.

Zmarł 20 kwietnia 1941 w Warszawie. Został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Był żonaty, miał dwie córki: Krystynę Marię (ur. 17 marca 1924) i Marię Kazimierę (ur. 2 lutego 1932).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-08-30]..
  2. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-08-30]..
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Cmentarz Stare Powązki: WINCENTY I WŁADYSŁAW BRZOSKO, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2022-08-30].
  4. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  5. ↑ M.P. z 1933 r. nr 292, poz. 318.
  6. ↑ Żołnierze Niepodległości : Brzosko Wincenty. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-08-30].
  7. ↑ Żołnierze Niepodległości : Brzosko Władysław. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-08-30].
  8. ↑ Informacja o więźniach : Brzosko, Eugeniusz. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. [dostęp 2022-08-30].
  9. ↑ Izabela Brzosko. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2022-08-30].
  10. ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 472.
  11. ↑ Tu podano, że urodził się w 1898 w Warszawie. Żołnierze Niepodległości : Brzosko Aleksander. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-08-30].
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 18.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 18 kwietnia 1931, s. 150.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 18 kwietnia 1931, s. 150, 158.
  15. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 62, 452.
  16. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 18, szer. LP śp. Aleksander Stanisław Brzosko.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 24 stycznia 1925, s. 40, sprostowanie.
  19. ↑ Księga chwały 1992 ↓, s. 575.
  20. ↑ Bąbiński 1929 ↓, s. 80, jako śp. szer. Brzosko Aleksander.
  21. ↑ M.P. z 1932 r. nr 140, poz. 172, poz. 45 jako Brzoska Aleksander.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 16 września 1922, s. 669, jako szer. śp. Brzosko Aleksander.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.