Aleksandar Marković
Александар Марковић

Aleksandar Marković podczas koncertu,
ok. 2011 r.
Data i miejsce urodzenia

7 sierpnia 1975
Belgrad

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

dyrygent

Powiązania

Sinfonia Varsovia, Orkiestra Symfoniczna Wojwodiny w Nowym Sadzie, Opera North, Filharmonia w Brnie, Tyrolski Państwowy Teatr i Orkiestra w Innsbrucku

Strona internetowa

Aleksandar Marković, cyryl. Александар Марковић (ur. 7 sierpnia 1975, Belgrad) – serbski dyrygent symfoniczny i operowy.

Życiorys

Marković w młodości uczył się gry na fortepianie. Ukończył dyrygenturę orkiestrową pod kierunkiem Leopolda Hagera na Universität für Musik und darstellende Kunst Wien. Uczestniczył również w kursach mistrzowskich Accademia Musicale Chigiana w Sienie, gdzie został wyróżniony diploma d’onore. Był dyrektorem artystycznym Filharmonii Koszalińskiej (2004–2005), głównym dyrygentem Tyrolskiego Państwowego Teatru i Orkiestry w Innsbrucku (2005–2008), dyrektorem muzycznym i pierwszym dyrygentem orkiestry Filharmonii w Brnie (2009–2015) i dyrektorem muzycznym Opera North w Leeds (2016–2017). Od września 2021 roku jest głównym dyrygentem Orkiestry Symfonicznej Wojwodiny w Nowym Sadzie (serb. Vojvodjanski Simfonijski Orkestar), a od września 2022 roku pierwszym gościnnym dyrygentem Sinfonii Varsovii.

Wraz z Dagmarą Peckovą i Filharmonią Słowacką wydał w 2015 płytę Sinful Women (Supraphon SU 4181-2). Jest jurorem i wykładowcą festiwalu Summa Cum Laude w Wiedniu, angażował się w projekty orkiestry symfonicznej Uniwersytetu Muzyki i Sztuk Performatywnych w Grazu.

Jako dyrygent muzyczny Opera North kierował Jenůfą Janáčka (2016) i Kawalerem srebrnej róży Straussa (2016), zaś na stanowisku głównego dyrygenta Tyrolskiego Państwowego Teatru i Orkiestry takimi produkcjami, jak Salome Straussa, Latający Holender Wagnera, Madama Butterfly i Tosca Pucciniego, Rycerskość wieśniacza/Pajace Mascagniego/Leoncavalla, Wesele Figara Mozarta, Romeo i Julia Gounoda, Traviata i Nabucco Verdiego, Norma Belliniego i Jezioro łabędzie Czajkowskiego. Dokonał ponadto premier nowych produkcji operowych w Teatrze Narodowym w Belgradzie (Moc przeznaczenia, 2009), Operze w Seattle (Eugeniusz Oniegin, 2020) i Słoweńskim Teatrze Narodowym w Lublanie (Latający Holender, 2013; Apollon Musagète, Oedipus Rex 2021).

Współpracował ponadto z licznymi orkiestrami, takimi jak orkiestra Filharmonii Śląskiej w Katowicach, Royal Liverpool Philharmonic, City of Birmingham Symphony Orchestra, RTÉ National Symphony Orchestra, z Belgijską Orkiestrą Narodową, Monachijską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Symfoniczną Odense, Bournemouth Symphony Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, Orkiestrą Symfoniczną Malmö, Orkiestrą Filharmonii Katarskiej, Orkiestrą Beethovenowską w Bonn, orkiestrą Radia i Telewizji Chorwackiej, Orkiestrą Symfoniczną Czeskiego Radia, orkiestrą Filharmonii Słoweńskiej, orkiestrą Opery w Wuppertalu, Orkiestrą Kameralną Lozanny, orkiestrą Teatru Lirycznego im. Giuseppe Verdiego w Trieście, Filharmonikami Bremeńskimi, orkiestrą Teatru w Lubece, Orkiestrą Kameralną Palatynatu Reńskiego, Orkiestrą Symfoniczną Hiszpańskiego Radia i Telewizji, Wiedeńskimi Symfonikami, orkiestrą Filharmonii Drezdeńskiej, Filharmonikami Stuttgardzkimi, Staatskapelle Halle, Praską Orkiestrą Symfoniczną, berlińską Konzerthausorchester, Niemiecką Orkiestrą Symfoniczną w Berlinie, salzburską Mozarteumorchester, Wiedeńską Orkiestrą Kameralną i Wiedeńską Concert-Verein, Szkocką Orkiestrą Kameralną, orkiestrą Filharmonii im. Leoša Janáčka w Ostrawie, Narodową Litewską Orkiestrą Symfoniczną, orkiestrą Tonhalle St. Gallen, Narodową Orkiestrą w Brunszwiku, orkiestrą Filharmonii Belgradzkiej, orkiestrą Filharmonii Zagrzebskiej i orkiestrą Filharmonii Sarajewskiej.

Wyróżnienia

Marković jest zdobywcą pierwszej nagrody (ex aequo z Modestasem Pitrėnasem) na VII Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach w 2003 roku, a także stypendystą Fundacji Herberta von Karajana w Berlinie (niem. Herbert von Karajan Stiftung Berlin).

Bibliografia

Przypisy

  1. ↑ Marković, Aleksandar. W: Ingrid Bigler-Marschall: Deutsches Theater-Lexikon Nachtragsband 4: M – Pa. De Gruyter, 2016. ISBN 978-3-11-036175-9. [dostęp 2022-01-27]. (ang.).
  2. ↑ Meet our maestro: Aleksandar Marković makes his US debut. Seattle Opera blog, 2020-01-09. [dostęp 2022-01-27]. (ang.).
  3. ↑ Filharmonia Koszalińska w latach 2000–2005. W: Kazimierz Rozbicki: Kultura Koszalińska. Almanach 2005. Koszalińska biblioteka Publiczna, 2005, s. 12. ISBN 83-87317-54-3.
  4. ↑ O nas. Oficjalna strona Orkiestry Symfonicznej Wojwodiny w Nowym Sadzie. [dostęp 2022-01-27]. (serb.).
  5. ↑ Aleksandar Marković o związkach i współpracy z Sinfonią Varsovią. sinfoniavarsovia.org, 2022-02-12. [dostęp 2022-03-23].
  6. ↑ Der Rosenkavalier – eloquently staged revival belies its age. The Guardian, 2016-09-18. [dostęp 2022-02-08].
  7. ↑ La forza del destino. Opera by Giuseppe Verdi. Strona Teatru Narodowego w Belgradzie. [dostęp 2022-02-08].
  8. 1 2 3 Oficjalna strona artysty. [dostęp 2022-01-27]. (ang.).
  9. ↑ 7. Międzynarodowy Konkurs Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga. culture.pl. [dostęp 2022-01-27].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.