Albina z Cezarei, również Albina z Formia (ur. 238, zm. 250 w Cezarei Palestyńskiej) – dziewica i męczennica, święta Kościoła katolickiego.

Życiorys

Pochodziła ze znamienitego rodu, słynęła ze swej piękności i inteligencji. Wielką miłością darzyła bliźnich: opiekowała się żebrakami i chorymi. Jej życie przypadło na czasy panowania cesarza Decjusza, który postanowił przywrócić i promować starożytną religię rzymską. Ustanowił obowiązek dla wszystkich obywateli rzymskich do oddania pokłonu bogom i złożenia ofiary. W zamian otrzymywali oni libellus, czyli rodzaj świadectwa potwierdzającego złożenie ofiary.

Albina sprzeciwiła się temu i nie złożyła ofiary, ale przyznała się do wiary w Jezusa Chrystusa. Została za to poddana torturom i ścięta 16 grudnia 250 roku.

Jej ciało wraz ze szczątkami innych męczenników umieszczono na łodzi, która dryfowała po morzu i dotarła do Gaety, gdzie też zostało pogrzebane.

Atrybuty

Jej atrybutami są: statek, anioł, palma męczeństwa, lilia i nagietek.

Wspomnienie liturgiczne

Wspominana jest w dies natalis – 16 grudnia.

Przypisy