Alberto Bernardes Costa (ur. 16 sierpnia 1947 w Alcobaça) – portugalski polityk, prawnik i nauczyciel akademicki, poseł do Zgromadzenia Republiki, minister administracji i spraw wewnętrznych (1995–1997) oraz minister sprawiedliwości (2005–2009).

Życiorys

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lizbońskim. Od 1969 prowadził działalność opozycyjną, był represjonowany przez funkcjonariuszy policji politycznej PIDE, objęto go zakazem nauczania na portugalskich uczelniach. W pierwszej połowie lat 70. wyjechał do Francji, gdzie uzyskał status uchodźcy i gdzie kształcił się w École pratique des hautes études w Paryżu. Po przemianach politycznych w 1974 podjął praktykę w zawodzie adwokata. W latach 1976–1986 pracował jednocześnie na macierzystym uniwersytecie.

W 1985 powrócił do aktywności politycznej, dołączając do Partii Socjalistycznej. W latach 1988–2011 zasiadał we władzach krajowych tego ugrupowania, w tym od 1999 do 2002 był członkiem sekretariatu krajowego. Od 1987 do 1988 był dyrektorem biura prawnego w administracji Makau. W latach 1991–2015 sprawował mandat deputowanego do Zgromadzenia Republiki VI, VII, VIII, IX, X, XI i XII kadencji. Od 1992 do 1995 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego klubu poselskiego socjalistów, reprezentował również portugalski parlament w Konwencie Europejskim.

W latach 1995–1997 sprawował urząd ministra administracji i spraw wewnętrznych w gabinecie, którym kierował António Guterres. Następnie do 1998 był dyrektorem niewykonawczym w koncernie paliwowym Petrogal. W latach 2005–2009 zajmował stanowisko ministra sprawiedliwości w rządzie José Sócratesa.

Przypisy