Albatros czarnonogi
Phoebastria nigripes
(Audubon, 1839)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

rurkonose

Rodzina

albatrosy

Rodzaj

Phoebastria

Gatunek

albatros czarnonogi

Synonimy
  • Diomedea nigripes Audubon, 1839
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Albatros czarnonogi (Phoebastria nigripes) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny albatrosów (Diomedeidae). Monotypowy.

Wygląd
Brak dymorfizmu. Skrzydła brązowe; obrączka wokół nasady dzioba, plama z tyłu oka biała, reszta ciała brunatna, dziób zielonobrązowy, nogi czarne. Upierzenie robi się białe z wiekiem, brzuch staje się jasny, podobnie jak pokrywy podogonowe i kuper; dziób blaknie do żółtawego lub różowego, a nogi robią się ciemnożółte.
Rozmiary
Długość ciała 64–74 cm, rozpiętość skrzydeł 193–216 cm; masa ciała 2,2–4,3 kg.
Zasięg, środowisko
Gniazda zakłada na Północno-Zachodnich Wyspach Hawajskich, niektórych z Dalekich Wysp Mniejszych Stanów Zjednoczonych oraz na czterech odległych wyspach należących do Japonii, w tym na Torishimie. Największe kolonie lęgowe znajdują się na atolach Midway i Laysan. Rozprasza się na dużym obszarze nad północnym Pacyfikiem, zwłaszcza w kierunku północno-wschodnim, sięgając wybrzeży Ameryki Północnej, gdzie najbardziej pospolity jest latem i jesienią. Sporadycznie odnotowywany na półkuli południowej.
Pożywienie
Żywi się ikrą ryb latających, kałamarnicami, rybami i skorupiakami, ale też odpadkami wyrzucanymi przez ludzi, w tym resztkami ryb.
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2013 roku uznaje albatrosa czarnonogiego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened). Wcześniej – od roku 2000 miał status gatunku narażonego (VU – Vulnerable), od 2003 roku status gatunku zagrożonego (EN – Endangered), a w 2012 roku znów otrzymał status gatunku narażonego. Liczebność populacji w 2012 roku szacowano na około 69 tysięcy par lęgowych; trend liczebności uznaje się za rosnący. Główne zagrożenie dla gatunku to zaplątywanie się w sieci rybackie i takle (długie sznury z haczykami) – w ten sposób ginie około 6–10 tysięcy ptaków rocznie. U schyłku XX wieku do znacznego spadku liczebności przyczyniły się polowania dla piór, jednak proceder ten powstrzymano i populacja się odbudowała.

Przypisy

  1. 1 2 Phoebastria nigripes, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 Phoebastria nigripes, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Diomedeidae Gray,GR, 1840 - albatrosy - Albatrosses (Wersja: 2017-12-14). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-12].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-11-19]. (ang.).
  5. 1 2 Gosler Andrew: Atlas ptaków świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
  6. Black-footed Albatross. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2020-07-12]. (ang.).
  7. 1 2 3 4 Species factsheet: Phoebastria nigripes. BirdLife International. [dostęp 2020-07-12]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.