Albatros brunatny
Phoebetria fusca
(Hilsenberg, 1822)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

rurkonose

Rodzina

albatrosy

Rodzaj

Phoebetria

Gatunek

albatros brunatny

Synonimy
  • Diomedea fusca Hilsenberg, 1822
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Albatros brunatny (Phoebetria fusca) – gatunek ptaka z rodziny albatrosów (Diomedeidae). Występuje w południowej części Oceanu Atlantyckiego i Indyjskiego oraz na Oceanie Południowym, miejscami aż po Antarktydę. Zagrożony wyginięciem.

Systematyka

Albatros brunatny należy do rodziny albatrosów z rzędu rurkonosych, do którego należą też oceanniki, nawałniki i burzykowate. Jest to gatunek monotypowy.

Zasięg występowania

Albatros brunatny gniazduje na wyspach leżących na południu Oceanu Atlantyckiego (Gough, Tristan da Cunha) i Oceanu Indyjskiego (Wyspy Księcia Edwarda, Wyspa Mariona, Wyspy Crozeta, Wyspa Amsterdam i Wyspy Kerguelena).

Morfologia

Albatros brunatny jest średniej wielkości albatrosem. Długość jego ciała to 85 cm, a rozpiętość skrzydeł to około 203 cm. Masa ciała dorosłego osobnika waha się od 2,1 do 3,4 kg. Jest brunatnobrązowy, na bokach głowy ma ciemniejsze pasma. Jego dziób jest czarny z pomarańczową lub żółtą bruzdą. Ogon tego albatrosa jest szeroki w kształcie rombu. Młode albatrosy są bardzo podobne do dorosłych, mogą mieć jaśniejsze pióra na karku i górnej części pleców.

Tryb życia

Pokarm

Odżywiają się kalmarami, skorupiakami, głowonogami, rybami i padliną.

Gniazdowanie

Albatros brunatny jest ptakiem kolonijnym, jednak nie w takim stopniu jak inne albatrosy. Najczęściej kolonia składa się z około 50–60 par. Swoje gniazda budują na klifach i stromych zboczach.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje albatrosa brunatnego za gatunek zagrożony (EN – Endangered) nieprzerwanie od 2003 roku, wcześniej – w 2000 roku – nadano mu status gatunku narażonego (VU – Vulnerable). Liczebność populacji tego ptaka szybko spada, prawdopodobnie wskutek negatywnego wpływu rybołówstwa. W 2012 roku liczebność populacji szacowano na 10 617 – 14 328 par lęgowych.

Przypisy

  1. Phoebetria fusca, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 Carboneras, C., Jutglar, F. & Kirwan, G.M.: Sooty Albatross (Phoebetria fusca). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-11-06].
  3. 1 2 3 Phoebetria fusca, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Diomedeidae Gray,GR, 1840 - albatrosy - Albatrosses (wersja: 2021-10-03). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-11-16].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-11-16]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 Species factsheet: Phoebetria fusca. BirdLife International. [dostęp 2019-11-06]. (ang.).
  7. Trewby Mary: Antarctica: an encyclopedia from Abbot Ice Shelf to zooplankton. Auckland, New Zealand: Firefly Books Ltd, 2002, s. 170. ISBN 1-55297-590-8.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.