Alan Gua (mong. Алун гуа) – legendarna postać z Tajnej Historii Mongołów; przodkini Czyngis-Chana i członkini rodu Szarego Wilka, Börte Czono. Jej pięcioro dzieci uważane jest za przodków wielu plemion Mongołów.

Tajna Historia Mongołów

Według Tajnej Historii Mongołów klan Alan Gua wywodził się z obszarów zajmowanych przez Tümedów, lecz przeniósł się do Burchan Chaldun, gdy ich obszary łowieckie stały się niedostępne. Pierwszym, który ją zobaczył był Duwa Sochor, brat jej przyszłego męża.

Historia o pięciu strzałach

Mężem Alan Gua był Dobun Mergen z rodu Szarego Wilka. Miała z nim dwójkę synów – Belgunudej i Bugunudej; a po jego śmierci urodziła jeszcze trzech – Buchu Chatagi, Buchatu Saldżi, Bodonczar Munchag. Według podejrzeń starszych synów ojcem młodszych był służący z plemienia Urianchajów.

Rozumiejąc nieufność swoich synów wobec siebie, pewnego dnia zaprosiła wszystkich pięciu synów na posiłek, a następnie dała każdemu z nich po jednej strzale i nakazała ją złamać, co uczynili z łatwością. Później podała im wiązkę pięciu strzał i ponownie rzekła im by spróbowali ją złamać, czego nie byli w stanie uczynić. Była to lekcja o sile jedności.

Lśniący gość

Alan Gua tłumaczyła poczęcie trzech młodszych synów przez historię o lśniącym gościu, który przychodził do niej nocami przez otwór w jurcie i odchodził porankami, wspinając się po świetlistych promieniach jak „żółty pies”. Doszła do wniosku, że młodsi synowie musieli być dziećmi niebios, a więc niedorzecznością było przyrównywanie ich do zwykłych ludzi.

Pomnik

Według Tajnej Historii Mongołów ród Alan Gua wywodził się z miejsca zwanego Arig usun (mong. Czysta Woda). Niektórzy mongolscy autorzy uważają, że miejscem tym w rzeczywistości była rzeka Arig gol w ajmaku Chubsugulskim. W 1992 roku na rzece został postawiony trzymetrowy pomnik Alan Gua.

Zobacz też

Przypisy

  1. Erich Haenisch, Die Geheime Geschichte der Mongolen, Leipzig 1948 (niem.).
  2. M. Nyamaa, Khövsgöl aimgiin lavlakh toli, Ułan-Bator 2001, s. 16-17.
  3. G. Tseepil, Hovsgol Aimag Map.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.