Alabastron (stgr. ἀλάβαστρον) – starożytne naczynie toaletowe w kształcie cylindrycznej, gruszkowatej buteleczki ze spłaszczonym wylewem, na którym rozcierano pachnidła (wonne olejki).

Forma naczynia znana i używana w starożytnym Egipcie i Grecji oraz na Bliskim Wschodzie. Nazwę swą zawdzięcza materiałowi, z którego pierwotnie je wytwarzano, tj. z alabastru; później alabastrony wyrabiano również z gliny lub szkła. Zwykle miały zaoblone dno i dwa uszka do zawieszania. Często ozdabiane były malowidłami, rzadziej rzeźbione.

Przypisy

  1. ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A-Z, Zdzisław Piszczek (red.), wyd. 5, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 28, ISBN 83-01-03529-3, OCLC 16113428.
  2. ↑ Sztuka świata. T. 17, Słownik terminów: A-K, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 18, ISBN 978-83-213-4726-4, OCLC 829853214.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.