Agostino Galamina

Sukcesja apostolska
Data konsekracji	12 marca 1613
Konsekrator	Paweł V
Współkonsekratorzy	Giovanni Garzia Millini; Fabrizio Veralli
Konsekrowani biskupi
Tommaso Sanfelice	1615
Giovanni Sanctatus	1616

Agostino Galamina
	Kardynał prezbiter
Kraj działania	Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia	1553 ; Brisighella
Data i miejsce śmierci	6 września 1639 ; Osimo
	Biskup Osimo
Okres sprawowania	1620–1639
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	dominikanie
Nominacja biskupia	11 lutego 1613; biskup Recanati e Loreto
Sakra biskupia	12 marca 1613
Kreacja kardynalska	17 sierpnia 1611; Paweł V
Kościół tytularny	Santa Maria in Ara coeli

Agostino Galamina, Galamini, imię chrzestne Simone (ur. w 1552 albo 1553 w Brisighella, zm. 6 września 1639 w Osimo) – włoski kardynał, dominikanin.

Pełnił funkcję inkwizytora Brescii (1593–95), Piacenzy (1595–97), Genui (1597–1600) i Mediolanu (1600–04). W 1604 został komisarzem Św. Oficjum. W 1608 na życzenie papieża Pawła V został generałem dominikanów. Podjął działalność reformowania zakonu i wizytowania jego ośrodków w całej Europie, często podróżując incognito. W 1611 został kardynałem (z tytułem prezbitera Santa Maria in Aracoeli). W lutym 1613 mianowany biskupem Recanati i Loreto, w 1620 przejął biskupstwo Osimo. Na konklawe w 1623 był poważnym kandydatem na papieża.

Bibliografia

Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

Św. Dominik Guzmán (1216–1221) Bł. Jordan z Saksonii (1222–1237) Św. Rajmund z Penyafortu (1238–1240) Jan z Wildeshausen (1241–1252) Bł. Humbert z Romans (1254–1263) Bł. Jan z Vercelli (1264–1283) Munio de Zamora (1285–1291) Étienne z Besançon (1292–1294) Bł. Niccolò Boccasini (1296–1299) Alberto Chiavari (1300) Bernard de Jusix (1301–1303) Amerigo Giliani da Piacenza (1304–1311) Bérenger de Landora (1312–1317) Hervé Nédéllec (1318–1323) Barnaba Cagnoli (1324–1332) Hugh de Vaucemain (1333–1341) Gerard de Daumar (1342) Pierre de Baume-les-Dames (1343–1345) Garin de Gy l'Eveque (1346–1348) Jean de Moulins (1349–1350) Simon de Langres (1352–1366) Elias Raymond (1367–1380) Bł. Rajmund z Kapui (1380–1399)
Obediencja awiniońska Elias Raymond (1380–1389) Niccolò da Troia (1391–1393) Mikołaj z Valladolid (1394–1397) Jean de Puinoix (1397–1418)
Tommaso Paccaroni (1401–1414) Leonardo Dati (1414–1425) Barthélémy Texier (1426–1449) Pierre Rochin (1450) Guido Flamochet (1451) Marcial Auribelli (1453–1462) Corrado da Asti (1462–1465) Marcial Auribelli (1465–1473) Leonardo Mansueti (1474–1480) Salvo Cassetta (1481–1483) Bartolomeo Commazio (1484–1485) Barnaba Sansoni (1486) Gioacchino Torriani (1487–1500) Vincenzo Bandello (1501–1506) Jean Clérée (1507) Tommaso de Vio zwany Kajetanem (1508–1518) García de Loaysa (1518–1524) Francesco Silvestri (1525–1528) Paolo Butigella (1530–1531) Jean du Feynier (1532–1538) Agostino Recuperati (1539–1540) Albert de las Casas (1542–1544) Francesco Romeo (1546–1552) Stefano Usodimare (1553–1557) Vincenzo Giustiniani (1558–1570) Serafino Cavalli (1571–1578) Paolo Constabile (1580–1582) Sisto Fabri (1583–1589) Ippolito Maria Beccaria (1589–1600) Jerónimo Xavierre (1601–1607) Agostino Galamina (1608–1612) Serafino Secchi (1612–1628) Niccolò Ridolfi (1629–1642) Tommaso Turco (1644–1649) Giovanni Battista Marini (1650–1669) Juan Tomás de Rocaberti (1670–1677) Antonio de Monroy (1677–1686) Antoine Cloche (1686–1720) Agostino Pipia (1721–1725) Tomás Ripoll (1725–1747) Antoine Bremond (1748–1755) Juan Tomás de Boxadors y Sureda de San Martín (1756–1777) Baltazar de Quinones (1777–1798) Pio Giuseppe Gaddi (1806–1814) wikariusz generalny zakonu w latach 1798–1806 oraz 1814–1819 Joaquín Briz (1825–1831) Francesco Ferdinando Jabalot (1832–1834) Benedetto Maurizio Olivieri (1834–1835) Tommaso Giacinto Cipolletti (1835–1838) Angelo Domenico Ancarani (1838–1844) Vincenzo Aiello (1844–1850) Alexandre Vincent Jandel (1855–1872) wikariusz generalny zakonu 1850–1855 1873–1879 Giuseppe M. Sanvito był wikariuszem generalnym zakonu José María Larroca (1879–1891) Andreas Frühwirth (1891–1904) Bł. Jacek Maria Cormier (1904–1916) Ludwig Theissling (1916–1925) Bł. Bonaventura García de Paredes (1926–1929) Martin-Stanislas Gillet (1929–1946) Manuel Suárez (1946–1954) Michael Browne (1955–1962) Aniceto Fernández (1962–1974) Vincent de Couesnongle (1974–1983) Damian Byrne (1983–1992) Timothy Radcliffe (1992–2001) Carlos Azpíroz Costa (2001–2010) Bruno Cadoré (2010–2019) Gerard Timoner (od 2019)