| Aglyptodactylus laticeps | |
| Glaw, Vences, Böhme, 1998 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Aglyptodactylus laticeps |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |
Aglyptodactylus laticeps – gatunek endemicznego płaza bezogonowego z rodziny mantellowatych.
Taksonomia
Gatunek zaliczano także do rodziny żabowatych i podrodziny mantellowatych.
Morfologia
Samce mierzą 3,9–4,5 cm, samice zaś 6 cm.
Szarobrązowy grzbiet pokrywa gładka skóra. Na pysku widnieją charakterystyczne dla rodzaju 2 czarne znaczenia. 2 mniejsze występują w okolicy pachwinowej.
Głowa szeroka, ciało solidnie zbudowane. Staw skokowy górny sięga oka. Palce zakończone opuszkami. Błona pławna tylko na tylnych łapach.
Występowanie
Jest to endemit Madagaskaru. Spotyka się go jedynie w położonym na zachodzie wyspy lesie Kirindy, zaliczanym do kompleksu lasów Menabe. Tam też znajduje się lokalizacja typowa (współrzędne 20°03′ S, 44°39′ E).
Bytuje na wysokości ok. 100 m n.p.m. Jego siedlisko stanowi suchy las liściasty. Płaza widuje się też w lesie zdegradowanym, ale nie na otwartych przestrzeniach. Zamieszkuje on ściółkę.
Rozmnażanie
Rozród odbywa się w tymczasowych zbiornikach wodnych, w tym w dużych kałużach po obfitych deszczach. Często występuje masowy rozród. Nawoływanie obejmuje powolną serię 3–5 odgłosów. Pojedyncza samica składa nawet 4000 niewielkich czarnych jaj. Rozwój kijanek przebiega szybko, w 12 dni.
Status
Choć lokalnie występuje licznie, jego liczebność obniża się.
Siedlisko jego życia jest poważnie zagrożone poprzez rozwój rolnictwa, zwierzęta gospodarskie i pozyskiwanie drewna.
Przypisy
- ↑ Aglyptodactylus laticeps, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Aglyptodactylus laticeps, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Frank Glaw, Miguel J. Vences, Kellie Whittaker: Aglyptodactylus laticeps. AmphibiaWeb, 2010-07-19. [dostęp 2010-08-30]. (ang.).
- ↑ Darrel Frost: Aglyptodactylus laticeps Glaw, Vences, and Böhme, 1998. Amerykańskie Muzeum Historii Naturalnej, 2010. [dostęp 2010-08-30]. (ang.).