Agama ruinowa (Trapelus ruderatus) – gatunek gada łuskonośnego z rodziny agamowatych (Agamidae).

Występowanie

Bliski Wschód od południowo-wschodniej Syrii i wschodniej Jordanii, przez południowy Irak, północną Arabię Saudyjską i Kuwejt, po południowo-zachodni Iran. Dokładny zasięg występowania jest trudny do ustalenia, gdyż część autorów (np. IUCN) synonimizuje z tym gatunkiem agamę perską (Trapelus persicus).

Cechy morfologiczne

Osiąga 16 cm długości. Głowa, tułów oraz nasada ogona są silnie spłaszczone. Głowa duża, zaokrąglona, pysk krótki, przewężenie szyi wyraźne, ogon cienki, okrągły w przekroju. Łuski drobne, słabo żeberkowane; jedynie na głowie za błonami bębenkowymi oraz na grzbiecie są one większe i stożkowate. Na ogonie nie tworzą one pierścieni.

Grzbiet jest jasnobrązowy lub żółtawy z poprzecznymi, brązowymi lub czerwonobrązowymi pręgami zachodzącymi również na ogon. W porze godowej samce wybarwiają się na kolor niebieskoszary lub ołowiany.

Biologia i ekologia

Żyje na piaszczystych i piaszczysto-kamienistych pustyniach i półpustyniach, w górach nawet od 3000 m n.p.m. Żywi się głównie rozmaitymi stawonogami.

Pod koniec czerwca samica składa 6 do 14 jaj o długości 15–17 mm.

Przypisy

Bibliografia

• Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. Wyd. 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 14, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0043-4.