Afanasij Szczegłow
Афанасий Фёдорович Щеглов
generał armii
Pełne imię i nazwisko

Afanasij Fiodorowicz Szczegłow

Data i miejsce urodzenia

15 stycznia 1912
Michali

Data i miejsce śmierci

28 stycznia 1995
Moskwa

Przebieg służby
Lata służby

1929–1984

Siły zbrojne

Armia Czerwona
Armia Radziecka

Stanowiska

dowódca 63 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej, 30 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego, przedstawiciel Układu Warszawskiego w Polsce

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa:

Odznaczenia

Afanasij Fiodorowicz Szczegłow (ros. Афанасий Фёдорович Щеглов, ur. 2 stycznia?/15 stycznia 1912 we wsi Michali w guberni twerskiej, zm. 28 stycznia 1995 w Moskwie) – radziecki generał armii, Bohater Związku Radzieckiego (1944), członek KPZR od 1939.

Życiorys

Afanasij Szczegłow urodził się 2 stycznia?/15 stycznia 1912 roku we wsi Michali w guberni twerskiej (obecnie położona w rejonie oleninskim, na terenie obwodu twerskiego. Pochodził z rodziny chłopskiej. Służbę w Armii Czerwonej pełnił od 1929. W 1933 ukończył Połączoną Szkołę Wojskową Ogólnorosyjskiego Komitetu Wykonawczego (szkoła wojsk wewnętrznych). W 1939 ukończył studia w Akademii Wojskowej im. M. Frunzego.

Uczestnik wojny radziecko-fińskiej i II wojny światowej. W latach 1941–1942 dowodził pułkiem artylerii na Froncie Północnym. W 1943 dowódca 63 Gwardyjskiej Dywizji Strzeleckiej, w 1944 dowódca 30 Gwardyjskiego Korpusu Strzeleckiego w składzie 42 Armii na Froncie Północnym, a następnie – na Froncie Leningradzkim. W czasie obrony Leningradu nazywany przez Niemców „ryżą śmiercią”. Za jego głowę Niemcy wyznaczyli nagrodę 100 tys. marek. Przyjmował kapitulację zgrupowania niemieckiego w Kurlandii.

Po wojnie pełnił służbę w Wojskach Obrony Powietrznej Kraju. Dowódca Okręgu OPK w Baku w latach 1959–1966. Od lipca 1966 pierwszy zastępca głównodowodzącego Wojsk Obrony Powietrznej Kraju ZSRR. Od kwietnia 1974 do 1984 przedstawiciel Naczelnego Dowódcy Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego w Polsce.

W okresie „Solidarności” w Polsce 1980–1981 wywierał naciski na polskie władze partyjne i wojskowe do brutalnego rozprawienia się z opozycją polityczną. Był jednym ze współautorów planu obrony przeciwlotniczej Egiptu w czasie wojen z Izraelem w 1967 oraz 1973.

Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 6–8 kadencji. Zmarł 28 stycznia 1995 roku. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза офицерскому, сержантскому и рядовому составу Красной Армии» от 13 февраля 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 24 февраля (№ 11 (271)). — С. 1

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.