| major | |
| Pełne imię i nazwisko |
Adolf Władysław Wierzbicki |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 września 1897 |
| Data i miejsce śmierci |
24 grudnia 1992 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Adolf Władysław Wierzbicki, ps. „Wiktor Rutowski” (ur. 17 września 1897 w Krakowie, zm. 24 grudnia 1992 w Londynie) – major Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys
Urodził się 17 września 1897 w Krakowie, w rodzinie Walerii. W czasie I wojny światowej, jako pomocnik handlowy, stanu wolnego, wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach 1 pułku piechoty.
25 września 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 października 1919 podporucznikiem w piechocie. Służył wówczas w 5 pułku piechoty Legionów. W czerwcu 1921 był przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień 5 pp Leg., a w listopadzie tego roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Sochaczew na stanowisku II referenta. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 878. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 5 pp Leg. Później został przeniesiony do 72 pułku piechoty z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w PKU Sochaczew w Grodzisku. 4 czerwca 1923 przydzielony został do PKU Starogard na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat tucholski. Z dniem 16 sierpnia 1923 przydzielony został do PKU Zamość na stanowisko II referenta. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 384. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lutym 1926, po reorganizacji komendy, został zatwierdzony na stanowisku kierownika II referatu poborowego. W kwietniu następnego roku został przesunięty na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw. W marcu 1939 pełnił służbę w Departamencie Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku kierownika referatu Wydziału Uzupełnień.
W czasie II wojny światowej pełnił służbę w Polskich Siłach Powietrznych w Wielkiej Brytanii (numer służbowy RAF P-1182). Został mianowany majorem. Zmarł 24 grudnia 1992 w Londynie i został pochowany na cmentarzu Gunnersbury.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Krzyż Walecznych dwukrotnie „za czyny orężne w bojach byłego 1 pp Leg.”
- Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”
Przypisy
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934, s. 32, sprostwowano imiona z „Adolf” na „Adolf Władysław”.
- 1 2 3 Żołnierze Niepodległości : Wierzbicki Adolf, ps. „Wiktor Rutowski”. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-06-29].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-29]..
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. ↓, nr 93 z 1919, poz. 3491.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 40.
- ↑ Przydziały oficerów w związku z reorganizacją Urzędów Poborowych. „Rozkazy Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa”. 179, s. 4, 1921-11-05. Warszawa..
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 86.
- 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 12 czerwca 1923, s. 393.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 331, 429, 1479.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923, s. 545.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 292, 371, 1353.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924, s. 741.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 34, w marcu 1939 zajmował 23. lokatę.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926, s. 9.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 kwietnia 1927, s. 114.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 136, 211.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 55, 527.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 51.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 439.
- 1 2 Krzystek i Krzystek 2012 ↓, s. 606.
- ↑ Jan Koźmiński: Foto grobu majora Adolfa Władysława Wierzbickiego. Niebieska eskadra. [dostęp 2023-06-29].
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 369.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-29]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-29]..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 12 czerwca 1923, s. 391.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 34.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 34.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-06-29]..
Bibliografia
- Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych. Wojskowa Biblioteka Cyfrowa „Zbrojownia”. [dostęp 2019-03-23].
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Warszawa: Departament Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1935.
- Tadeusz Jerzy Krzystek, Anna Józefa Krzystek: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.