Adamastor – jeden z bohaterów utworu Luísa de Camõesa Luzjady. Symbolizuje siły natury, które musieli pokonać portugalscy żeglarze w czasie swoich podróży. Wedle Camõesa jest jednym z greckich gigantów; miał objawić się Vasco da Gamie jako potężna chmura burzowa, broniąca dostępu do Przylądka Dobrej Nadziei, za którym rozciąga się Ocean Indyjski – obszar, nad którym władzę sprawuje właśnie Adamastor.

Não acabava, quando uma figura

Se nos mostra no ar, robusta e válida,

De disforme e grandíssima estatura,

O rosto carregado, a barba esquálida,

Os olhos encovados, e a postura

Medonha e má, e a cor terrena e pálida,

Cheios de terra e crespos os cabelos,

A boca negra, os dentes amarelos.

(Os Lusíadas, Canto quinto, oktawa 39)

Jeszczem nie skończył, kiedy z głębi wody

Wytrysła postać strasznego olbrzyma

Potężnych kształtów a szpetnéj urody

Z ponurą twarzą, wpadłemi oczyma

Splątane kudły zwisają mu z brody

Lice gliniaste kropelki krwi nié ma,

Plugawe włosy w piasku, w błocie całe

Zęby pożółkłe, wargi ma zsiniałe.

(Luzjady, pieśń V (przekład Adam M-ski, czyli Zofia Trzeszczkowska)

Przypisy