Adam Sztark SJ
Sługa Boży, prezbiter
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

30 lipca 1907
Zbiersk

Data i miejsce śmierci

19 grudnia 1942
wzgórze Pietralewickie w pobliżu Słonima pod okupacją niemiecką

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

jezuici

Prezbiterat

czerwiec 1936

Odznaczenia

Adam Sztark SJ (ur. 30 lipca 1907 w Zbiersku, zm. 19 grudnia 1942 koło Słonimia) – polski duchowny katolicki, Sługa Boży Kościoła katolickiego, pierwszy polski jezuita odznaczony medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Życiorys

Syn Władysława i Teresy z domu Gałęcka. Po ukończeniu Gimnazjum im. Asnyka w Kaliszu wstąpił do zakonu jezuitów w Starej Wsi (1924). Święcenia kapłańskie przyjął w czerwcu 1936, po czym podjął pracę jako administrator sanktuarium maryjnego w Żyrowicach k. Słonima na Polesiu. Był też kapelanem w miejscowym szpitalu oraz duszpasterzem w klasztorze sióstr Niepokalanego Poczęcia.

Po wybuchu II wojny światowej stał się ofiarą represji ze strony III Rzeszy. Według zeznań świadków: nawoływał z ambony do pomocy Żydom, zbierał na ich rzecz wśród parafian pieniądze i kosztowności, organizował dla nich aryjskie papiery. Odnalezione na ulicy osierocone żydowskie dzieci przechowywał na plebanii. Aresztowany 18 grudnia 1942 został rozstrzelany następnego dnia przez Niemców. Rozstrzelany został pod wzgórzem Pietralewickim koło Słonimia. Według świadków w czasie egzekucji wznosił okrzyki:„Niech żyje Chrystus Król, niech żyje Polska. Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią!”. 8 marca 2001 izraelski Instytut Jad Waszem w Jerozolimie przyznał mu medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Proces beatyfikacyjny

Był jednym z 122 Sług Bożych, wobec których 17 września 2003 rozpoczął się drugi proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej. Decyzją Księży Jezuitów wyodrębniono z procesu przedstawicieli tegoż zakonu z obu prowincji. Proces beatyfikacyjny prowadzony jest obecnie pod tytułem Sprawa beatyfikacji Sług Bożych ks. Adama Sztarka i XVI towarzyszy.

Zobacz też

Przypisy

  1. Rafał Harlaf Oświadczenie złożone w 1946 r. dla Żydowskiego Instytutu Historycznego. info.kalisz.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-27)].
  2. Życie Duchowe, 24 (10) 2000 [online], mateusz.pl [dostęp 2020-04-12].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.