Adam Lech Sołtan
major dyplomowany kawalerii
Data i miejsce urodzenia

24 września 1898
Polanówka, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

1940
Charków, USRR, ZSRR

Przebieg służby
Lata służby

1917–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Grupa Operacyjna Kawalerii gen. Andersa

Stanowiska

szef sztabu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Adam Lech Sołtan herbu własnego Sołtan (ur. 24 września 1898 w Polanówce, zm. 1940 w Charkowie) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 24 września 1898 w Polanówce, w ówczesnym powiecie nowoaleksandryjskim guberni lubelskiej, w rodzinie Bohdana Wiktora (1861–1912) i Marii Franciszki z Sołtanów (1863–1926). Był bratem Marii (1889–1967), Stanisława, podporucznika kawalerii Wojska Polskiego, pośmiertnie odznaczonego Orderem Virtuti Militari, Bohdana Józefa (1893–1960), Heleny (1895–1967) i Teresy (1901–1973). Ukończył Gimnazjum Męskie Komitetu Wielkiej Księżnej Tatiany w Kijowie.

W październiku 1917, po zdaniu matury, wstąpił jako ochotnik do 1 pułku ułanów. Po rozwiązaniu I Korpusu Polskiego w Rosji (21 maja 1918) przyjechał do Warszawy i rozpoczął studia na Uniwersytecie. 11 listopada 1918 wziął udział w rozbrajaniu Niemców w stolicy, a następnie wstąpił do odtworzonego 1 pułku ułanów. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. 24 września 1920 pod wsią Bubnów koło Łucka został ranny.

Po zakończeniu wojny kontynuował służbę w 1 pułku ułanów w Augustowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 33. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Na porucznika został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 października 1920 w korpusie oficerów jazdy. 2 kwietnia 1929 został awansowany na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 24. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 15 czerwca do 15 września 1930 odbył staż w artylerii i piechocie. Od 15 października do 15 grudnia 1930 ukończył Kurs Próbny przy Wyższej Szkole Wojennej. 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza XI Kursu 1930–1932. 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora. W latach 1933–1936 był dyrektorem nauk Szkoły Podchorążych Kawalerii. Na stopień majora awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 33. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 był szefem sztabu Nowogródzkiej Brygady Kawalerii w Baranowiczach. 11 września 1939 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu Grupy Operacyjnej Kawalerii gen. Andersa.

Dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie podpułkownikiem. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

W 1923 ożenił się z Marią Sariusz-Zaleską herbu Jelita (1901–1976), z którą miał dwie córki: Teresę (1924–1976) i Marię (1928–1948).

Ordery i odznaczenia

Publikacje

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Marek Jerzy Minakowski: Adam Lech Sołtan h. wł.. [w:] Wielka genealogia Minakowskiego (Wielcy.pl) [on-line]. Dr Minakowski Publikacje Elektroniczne. [dostęp 2023-10-03].
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. 1 2 Sołtan 2004 ↓, s. 138.
  4. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 2.
  5. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 4.
  6. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 14, 86.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 175.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 601, 687.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 543, 610.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 290, 356.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 3 kwietnia 1929, s. 107.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 153, 800.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932, s. 405.
  14. 1 2 W świetle 1982 ↓, s. 33 (relacja N.N., byłego jeńca Starobielska).
  15. ↑ Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 344.
  16. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 131, 543.
  17. ↑ Jurga i Karbowski 1987 ↓, s. 127, 446.
  18. ↑ Głowacki 1986 ↓, s. 358.
  19. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  20. ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
  21. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  22. 1 2 3 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 131.
  23. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96.
  24. ↑ M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 296.
  25. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 foto.
  26. ↑ Na podstawie fotografii

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.