Adam Mikołaj Kinaszewski (ur. 6 grudnia 1944 w Krakowie, zm. 30 listopada 2008 w Gdańsku) - polski dziennikarz, reżyser i producent telewizyjny, mąż dziennikarki i reżyserki Henryki Dobosz-Kinaszewskiej, ojciec aktorki Pauliny Kinaszewskiej.

Życiorys

Był synem Zbigniewa i Ireny, pracownicy „Tygodnika Powszechnego”. Po rozwodzie matka sama go wychowywała. W wieku 12 lat Kinaszewski poznał księdza Karola Wojtyłę, u którego pełnił posługę ministranta. Matka zajmowała się wtedy przepisywaniem rękopisów i porządkowaniem zbiorów przyszłego papieża.

W 1969 roku Adam Kinaszewski ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w 1977 Państwową Wyższą Szkołę Filmową i Telewizyjną w Łodzi. W latach 1971–1975 zatrudniony był w redakcji „Gazety Zielonogórskiej”. W 1973 został członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1976 do 1982 był redaktorem w telewizji gdańskiej. W sierpniu 1980 przebywał w Stoczni Gdańskiej podczas strajku jako reporter Telewizji Polskiej. W 1981 roku był internowany na 6 miesięcy. Osadzony został w Strzebielinku w celi z Andrzejem Drzycimskim. Otrzymał wtenczas list od Jana Pawła II. Z internowania zwolniono go 11 czerwca 1982.

W latach 1982–1989 Adam Kinaszewski był rzecznikiem Lecha Wałęsy oraz członkiem zespołu doradczego programującego działalność przewodniczącego NSZZ Solidarność. Podjął działalność w prasie podziemnej i wydawnictwach drugiego obiegu. Zaangażował się także jako korespondent radiowy polskiej sekcji BBC w Londynie. Razem z Andrzejem Drzycimskim opublikował w 1985 w Paryżu i w San Diego "Dziennik internowanego". Obaj wydali także wspólnie pierwszą biografię Lecha Wałęsy "Droga nadziei".

W 1989 roku A. Kinaszewski zorganizował telewizyjną kampanię wyborczą Solidarności w Gdańsku. Kierował studiem wyborczym Związków Zawodowych. Należał do pierwszego zespołu redakcyjnego utworzonego w 1989 periodyku „Tygodnik Gdański”. W latach 1990-1991 zatrudniony był w redakcji nowo powstałej „Gazety Gdańskiej”, w której był najpierw zastępcą redaktora naczelnego, a następnie redaktorem naczelnym. Przez kolejny rok pełnił funkcję redaktora naczelnego „Dziennika Krajowego”. Publikował w kwartalniku społeczno-politycznym „Przegląd polityczny. W latach 1993-1994 kierował TVP Gdańsk. Od 1994 roku był właścicielem firmy producenckiej tworzącej programy telewizyjne i filmy dokumentalne. Zmarł nagle. Pochowano go na cmentarzu katolickim w Sopocie przy ulicy Malczewskiego. Rok później został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w dniu 4 czerwca 2009.

Filmografia

Na podstawie źródła

Nagrody filmowe

Na podstawie źródła

• Brązowa Fregata;
• I i III nagroda I Przeglądu Filmów Telewizyjnych „Wybrzeże od Sierpnia do Sierpnia";
• Złoty Notes

Przypisy