Adam Goos (ur. 24 grudnia 1914 w Brzezowcu, zm. 12 maja 1980 we Wrocławiu) – polski entomolog.

Życiorys

Adam Goos w 1939 miał zacząć studia w Szkole Wyższej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, ale przeszkodził temu wybuch wojny. Przez Zaleszczyki, Rumunię, Jugosławię i Grecję dostał się do Francji, gdzie został przyjęty do Szkoły Podchorążych w Coetquidan. Po jej ukończeniu trafił do 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Kiedy na rozkaz generała Sikorskiego dywizja przekroczyła granicę i została internowana w Szwajcarii, Adam Goos studiował rolnictwo w obozie uniwersyteckim w Winterthur, a w 1945 uzyskał dyplom inżyniera rolnictwa na Politechnice w Zurichu. Od 1944 był zatrudniony w laboratorium chemicznym Zurich-Oerlikon, a później w zakładach J. R. Geigy w Bazylei, gdzie pracował przy DDT.

W styczniu 1947 przyjechał do Polski, mając zamiar odnowić paszport i wrócić do Bazylei, ale paszportu mu odmówiono. Do 1950 pracował w stacji ochrony roślin w Szczecinie, a następnie przeniósł się do Wrocławia, gdzie został starszym asystentem w Katedrze Zoologii Rolniczej i Entomologii Stosowanej Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, a od 1951 był adiunktem. Organizował (w ramach Katedry) Zakład Techniki Ochrony Roślin. W tym czasie poznał swoją przyszłą żonę Marię

W 1952 obronił doktorat, w 1961 został docentem, a w 1972 profesorem nadzwyczajnym Wyższej Szkoły Rolniczej (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu).

Praca naukowa

Zainteresowania naukowe Adama Goose obejmowały entomologię stosowaną, głównie ochronę roślin przed szkodnikami.

Jego dorobek obejmuje ponad 100 publikacji. Był współautorem podręcznika i 3 skryptów.

W 1973 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Pochowany został na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.

Przypisy