Adam Gajewski (1902–1984)

Adam Gajewski
	chorąży
Data urodzenia	1902
Data i miejsce śmierci	19 listopada 1984 ; Sanok
	Przebieg służby
Siły zbrojne	Wojsko Polskie; Polskie Siły Zbrojne
Jednostki	3 Batalion Strzelców Sanockich,; 13 Wileński Batalion Strzelców
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa,; wojna polsko-ukraińska (obrona Lwowa),; II wojna światowa (kampania wrześniowa, kampania włoska: bitwa o Monte Cassino)
	Odznaczenia

Adam Gajewski (ur. 1902, zm. 19 listopada 1984 w Sanoku) – żołnierz Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys

Urodził się 30 września, 30 października lub 31 października 1902. Był synem Tadeusza i Władysławy z domu Pruszyńskiej.

U schyłku I wojny światowej został ochotnikiem w szeregach 3 batalionu Strzelców Sanockich. Brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i wywieziony do ZSRR. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność. Przeszedł z Półwyspu Kolskiego i Workutę do bazy w Buzułuku, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. Wraz z 2 Korpusem Polskim przebył szlak przez Bliski Wschód aż do Włoch. Brał udział w kampanii włoskiej. Był chorążym 13 Wileńskiego batalionu strzelców w strukturze 5 Wileńskiej Brygady Piechoty w składzie 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty. Uczestniczył w bitwie o Monte Cassino.

Po zakończeniu wojny powrócił do Polski i osiedlił się w Sanoku. Był zatrudniony w Górnictwie Naftowym i Gazowniczym, pracował w kopalni gazu ziemnego w Wielopolu. Należał do koła ZBoWiD w Sanoku.

Zmarł 19 listopada 1984 w Sanoku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

W 1930 jego żoną została Stefania Maria (ur. 1909, córka Karola Baranowicza, rzemieślnika i przedsiębiorcy sanockiego, zm. 1988), wraz z którą w 1981 obchodził Złote Gody Małżeńskie. Miał syna Karola (1932-1977). Wnukiem Adama Gajewskiego jest Grzegorz Gajewski.

Odznaczenia i medale

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982)
Krzyż Walecznych (za walki pod Monte Cassino)
Krzyż Zasługi z Mieczami

Przypisy

1 2 3 Księga małżeństw (1924–1936). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 429.
1 2 3 4 Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. między 97 a 97 (poz. 92).
↑ Podane na inskrypcji nagrobnej.
↑ Witold Szymczyk. Na Monte Cassino. „Nowiny”, s. 2, Nr 110 z 18-20 maja 1990.
↑ Andrzej Brygidyn: Żołnierskimi rzuceni losami. Sanok: 1994, s. 106. ISBN 83-87282-47-2.
↑ Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 11,17.
1 2 ZBoWiD 1986 ↓, s. 329.
↑ Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 14,07.
↑ Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 131 (poz. 72).
↑ Stefania Gajewska. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2021-10-29].
↑ Złote Gody małżeńskich par. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 31 (231) z 30-30 listopada 1981.
↑ Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 20 (poz. 83).
↑ Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 9,14.
↑ W 100-lecie polskiego ruchu robotniczego i 34 rocznicę powstania PZPR. Spotkanie z weteranami walki i pracy z Podkarpacia. „Nowiny”, s. 1, Nr 247 z 17-19 grudnia 1982.
↑ Głos kombatantów z Podkarpacia. „Podkarpacie”. Nr 43, s. 2, 23 grudnia 1982.

Bibliografia

Andrzej Brygidyn. Na frontach II wojny światowej. Do Polski przez Monte Cassino (I). „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 6, nr 30 (230) z 1-10 listopada 1981.
Arnold Andrunik: Rozwój i działalność Związku Bojowników o Wolność i Demokrację na Ziemi Sanockiej w latach 1949-1984. Sanok: 1986, s. 1-335.
AndrzejA. Brygidyn AndrzejA., Wierni przysiędze i żołnierskim honorem (XV). Przez nieprzebyte tajgi i bezgraniczne stepy zdążali, Sanocka Fabryka Autobusów, 20 grudnia 1989, s. 5 .
Andrzej Brygidyn: Żołnierskimi rzuceni losami. Sanok: 1994, s. 106. ISBN 83-87282-47-2.
Do Polski przez Monte Cassino. W: Andrzej Brygidyn: Sanockie reminiscencje. Sanok: 2013, s. 29–30. ISBN 978-83-903080-2-9.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[KM-1] 1 2 3 Księga małżeństw (1924–1936). Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. s. 429.

[KZ-2] 1 2 3 4 Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. między 97 a 97 (poz. 92).

[3] Podane na inskrypcji nagrobnej.

[4] Witold Szymczyk. Na Monte Cassino. „Nowiny”, s. 2, Nr 110 z 18-20 maja 1990.

[5] Andrzej Brygidyn: Żołnierskimi rzuceni losami. Sanok: 1994, s. 106. ISBN 83-87282-47-2.

[6] Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 11,17.

[CITEREFZBoWiD1986329-7] 1 2 ZBoWiD 1986 ↓, s. 329.

[8] Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 14,07.

[9] Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 131 (poz. 72).

[10] Stefania Gajewska. cmentarzsanok.zetohosting.pl. [dostęp 2021-10-29].

[11] Złote Gody małżeńskich par. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1, nr 31 (231) z 30-30 listopada 1981.

[12] Księga Zmarłych 1975–1995 Sanok. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 20 (poz. 83).

[13] Grzegorz Gajewski: Sanok – pamiętam, czas: 9,14.

[14] W 100-lecie polskiego ruchu robotniczego i 34 rocznicę powstania PZPR. Spotkanie z weteranami walki i pracy z Podkarpacia. „Nowiny”, s. 1, Nr 247 z 17-19 grudnia 1982.

[15] Głos kombatantów z Podkarpacia. „Podkarpacie”. Nr 43, s. 2, 23 grudnia 1982.