Adam Ferdynand Adamowicz
Data i miejsce urodzenia

6 grudnia 1802
Wilno

Data i miejsce śmierci

30 kwietnia 1881
Wilno

Profesor nauk medycznych
Specjalność: weterynaria
Profesura

1835

Uczelnia

Uniwersytet Wileński

Okres zatrudn.

1823-1842

Adam Ferdynand Adamowicz (ur. 6 grudnia 1802 w Wilnie, zm. 30 kwietnia 1881 tamże) – polski lekarz i lekarz weterynarii, historyk nauki. Był jednym z pionierów polskiej weterynarii oraz twórcą polskiego słownictwa weterynaryjnego.

Życiorys

Syn Józefa i Zofii z Jocherów. Do gimnazjum uczęszczał w Wilnie, gdzie również w latach 1818–1822 studiował przyrodę i medycynę, uzyskując w 1824 tytuł dr. med. Od roku 1822 był pomocnikiem Ludwika Henryka Bojanusa, a od 1828, po odbyciu uzupełniających studiów adiunktem.

W latach 1823–1828 wykładał w pierwszej w Polsce szkole weterynaryjnej przy Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim, a w 1832–1842 na Oddziale Weterynarii Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie. W roku 1834 otrzymał tam tytuł profesora. Wykładał tam epizoosocjologię i anatomię porównawczą dla medyków oraz patologię i terapię dla lekarzy weterynaryjnych, od 1838 wykładał również historię medycyny. Po zamknięciu Akademii w roku 1842 Adamowicz pozostał w Wilnie, pracując jako naczelny lekarz szpitala żydowskiego.

W 1841 został prezesem Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego.

Napisał pierwsze polskie prace weterynaryjne na poziomie uniwersyteckim, m.in. Nauka utrzymania i ulepszania zwierząt domowych ... (1836), O poznawaniu i leczeniu chorób zwierząt domowych ... (1838), Zoonomia weterynaryjna ... (1841).

Opracował Rys postępu anatomii w Polsce i na Litwie do przetłumaczonego dzieła Georges’a Cuviera Historia nauk przyrodniczych (1855).

Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859–1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopedii. W 1872 otrzymał doktorat honorowy UJ.

Członek Wileńskiej Komisji Archeologicznej. 20 sierpnia 1861 został przyjęty w poczet Francuskiego Towarzystwa Botanicznego. Pochowany zzostał pierwotnie na cmentarzu ewangelickim w Wilnie po likwidacji cmentarza przeniesiono jego nagrobek w 1962 na wileńską Rossę.

Pozostawił ok. 90 drukowanych prac.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Śliwa 2019 ↓, s. 4.
  2. ↑ "Encyklopedia Powszechna", tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.
  3. ↑ Grzegorz Karczmarz, Margarita Fiedorowna Chartanowicz, Komisje archeolograficzne i archeologiczne wileńskie w latach 1842–1915, „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki” 1988, t. 33, nr 4. s. 965.
  4. ↑ Piotr Daszkiewicz Adam Ferdynand Adamowicz (1802–1881) i Francuskie Towarzystwo Botaniczne [w:] Kwartalnik Historii Nauki i Techniki Tom 63 wyd. styczeń 2018 nr 4 s. 117–121
  5. ↑ Fotografia nagrobka
  6. ↑ Stanisław Feliksiak (red.), Słownik biologów polskich, Warszawa 1987.

Bibliografia

  • Tadeusz Bilikiewicz, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 26. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 83-04-03484-0
  • Joachim Śliwa, Starożytny Egipt oczami Polaków. Słownik biograficzny egiptologów, archeologów i badaczy pokrewnych dziedzin, podróżników i kolekcjonerów oraz literatów i malarzy zafascynowanych przeszłością i teraźniejszością Egiptu, Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 2019, s. 3-4, ISBN 978-83-7676-301-9.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.