Acanthocarpus

Acanthocarpus canaliculatus
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

szparagowce

Rodzina

szparagowate

Rodzaj

Acanthocarpus

Nazwa systematyczna
Acanthocarpus J. G. C. Lehmann
Pl. Preiss. 2: 274 (1848)
Typ nomenklatoryczny

Acanthocarpus preissii Lehm.

Homonimy

Acanthocarpus Stimpson, 1870 (rodzaj krabów)

Acanthocarpus Lehm.rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Obejmuje siedem gatunków występujących endemicznie w zachodniej Australii. Rośliny te zasiedlają formacje stepowe z Triodia na glebach piaszczystych, piaszczysto-gliniastych i wapiennych, niskie wrzosowiska, formacje zaroślowe na nadbrzeżnych wydmach, na glebach piaskowcowych lub piaszczystych, a także brzegi cieków wodnych, rosną w zaroślach i lasach, na glebach piaszczystych lub piaszczysto-gliniastych.

Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów άκανθα (akantha – cierń, kolec) i καρπός (karpos – owoc.

Morfologia i biologia

Wieloletnie, kłączowe rośliny zielne o wysokości do 1 metra, tworzące kępy. Liście naprzemianległe, siedzące, równowąskie, tworzące u nasady pochwy liściowe zachodzące na siebie i okalające łodygę. Oś główna łodygi prosta, u starszych roślin z krótkimi, bocznymi odgałęzieniami lub rozwidlona. Kwiaty obupłciowe, małe, zebrane w zredukowaną wierzchotkę, wsparte przysadkami (u Acanthocarpus verticillatus w grono z 1–3 okółkami kwiatów). Kwiatostany wyrastające na końcach bocznych odgałęzień łodygi lub kątowo w jej górnym odcinku. Listki okwiatu krótko zrośnięte, niemal równej wielkości, trwałe, różowe lub białe z brązowymi lub fioletowymi żyłkami. Nitki pręcików osadzone na listkach okwiatu; pylniki podługowate, osadzone grzbietowo, skierowane do wewnątrz, pękające przez podłużne szczeliny. Zalążnia mała, jajowata, trójkomorowa z pojedynczym zalążkiem w każdej komorze. Szyjka słupka nitkowata, długości pręcików, zakończona drobnym, prostym znamieniem. Owocami są trójwrębne, kulistawe torebki, pokryte szorstkimi wyrostkami, brodawkowate, rzadko nagie, zawierające od 1 do 3 kulistawych do elipsoidalnych, złotobrązowych nasion.

Liczba chromosomów 2n wynosi 16 lub 32.

Systematyka

Pozycja systematyczna
Rodzaj z plemienia Lomandreae podrodziny Lomandroideae w obrębie rodziny szparagowatych Asparagaceae.
Wykaz gatunków
  • Acanthocarpus canaliculatus A.S.George
  • Acanthocarpus humilis A.S.George
  • Acanthocarpus parviflorus A.S.George
  • Acanthocarpus preissii Lehm.
  • Acanthocarpus robustus A.S.George
  • Acanthocarpus rupestris A.S.George
  • Acanthocarpus verticillatus A.S.George

Przypisy

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2021-03-05] (ang.).
  2. 1 2 Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-09-08] (ang.).
  3. 1 2 3 Plants of the World Online. The Royal Botanic Gardens, Kew, 2019. [dostęp 2021-10-18]. (ang.).
  4. Farr E. R., Zijlstra G. (ed.): Index Nominum Genericorum (Plantarum). Smithsonian Institution, 1996–. [dostęp 2021-10-18]. (ang.).
  5. Brands, S.J. (ed.): The Taxonomicon. 1989–. [dostęp 2021-10-18]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Alexander S. George (red.): Flora of Australia. T. 46: Iridaceae to Dioscoreaceae. Canberra: Australian Government Publishing Service, 1986, s. 92-98. ISBN 0-644-04356-3.
  7. 1 2 3 4 5 6 J.G. Conran: Acanthocarpusceae. W: Klaus Kubitzki: The Families and Genera of Vascular Plants. T. 3: Flowering Plants. Monocotyledons: Lilianae (except Orchidaceae). Berlin Heidelberg: Springer-Verlag, 1998, s. 361. DOI: 10.1007/978-3-662-03533-7. ISBN 978-3-662-03533-7. (ang.).
  8. USDA, Agricultural Research Service, National Plant Germplasm System. 2020. Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy). National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. [dostęp 2021-10-18]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.