| Data i miejsce urodzenia |
18 maja 1976 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
polityk |
| Partia | |
Abir Al-Sahlani (ur. 18 maja 1976 w Bagdadzie) – szwedzka polityk irackiego pochodzenia, posłanka do Riksdagu, deputowana do Parlamentu Europejskiego IX kadencji.
Życiorys
Z zawodu menedżer projektów. Urodziła się w Iraku, osiedliła się w Szwecji. Kształciła się m.in. w zakresie nauk politycznych i psychologii, uzyskała magisterium na Uniwersytecie w Sztokholmie. W latach 2002–2003 była nauczycielką w szkole w gminie Nacka, gdzie zajmowała się dziećmi imigrantów. W 2003 wyjechała do Iraku, początkowo pracowała w administracji państwowej, koordynując współpracę między ministerstwami a tymczasową Iracką Radą Zarządzającą. W latach 2004–2007 była sekretarzem generalnym jednego z irackich liberalnych ugrupowań. W 2007 powróciła do Szwecji, została wówczas doradcą politycznym Partii Centrum do spraw zagranicznych i migracji.
Zasiadała w radzie gminy Härnösand. W 2010 weszła w skład Riksdagu jako zastępczyni poselska pełniącego funkcję ministra Andreasa Carlgrena. Od 2011 do 2014 sprawowała mandat deputowanej jako pełnoprawny członek parlamentu. W 2013 pojawiły się wobec niej podejrzenia dotyczące defraudacji funduszy przeznaczonych na projekty pomocowe w Iraku. W 2014 została ostatecznie oczyszczona z tych zarzutów.
Po odejściu z parlamentu pozostała działaczką centrystów, została też wiceprzewodniczącą Międzynarodówki Liberalnej. W 2019 ponownie wykonywała obowiązku zastępczyni poselskiej. W tym samym roku uzyskała mandat posłanki do Parlamentu Europejskiego IX kadencji.
Przypisy
- 1 2 Abir Al-Sahlani: Member. liberal-international.org. [dostęp 2019-01-05]. (ang.).
- 1 2 Abir Al-Sahlani. centerpartiet.se. [dostęp 2019-01-05]. (szw.).
- 1 2 Abir al-Sahlani: Vice President. liberal-international.org. [dostęp 2019-01-05]. (ang.).
- 1 2 Profil na stronie Riksdagu. [dostęp 2020-07-11]. (szw.).
- ↑ Tidigare C-toppen Abir Al-Sahlani gör comeback. expressen.se, 27 listopada 2018. [dostęp 2019-01-05]. (szw.).
- ↑ Sluträknat – här är våra EU-parlamentariker. aftonbladet.se, 31 maja 2019. [dostęp 2019-06-01]. (szw.).